بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.٩٤١
باب بيست و هشتم كسانى كه در غيبت كبرى ادعاى ديدن حضرت كرده‌اند و اينكه حضرت بميان مردم مىآيد مردم را مىبيند ولى كسى او را نمىبيند و ساير احوال آن حضرت در غيبت كبرى
نفر وحشتى نيست .
در كافى و غيبت نعمانى بسندهاى ديگر هم اين روايت آمده است .
مؤلف : عزلت بضم عين بمعنى گوشه‌گيرى است و « طيبه » اسم مدينهء طيبه است . پس اين حديث مىرساند كه غالبا امام زمان عليه السّلام در مدينه و حوالى آن بسر ميبرد ، و هم مىرساند كه سى نفر از دوستان و خواص آن حضرت با وى هستند كه هر گاه يكى از آنها بميرد ، ديگرى جاى او را مىگيرد .
همچنين در غيبت نعمانى از مفضل بن عمر روايت شده كه گفت : شنيدم حضرت صادق عليه السّلام ميفرمود : صاحب الامر را خانه‌ايست كه آن را « خانهء حمد » ميگويند در آن خانه چراغى است كه از زمان ولادتش تا روزى كه با شمشير قيام كند ، روشن است و خاموش نميشود ، اين حديث در غيبت شيخ از امام محمد باقر عليه السّلام هم روايت شده است .