بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.٦٧٢
باب بيست و يكم سفراى امام زمان كه در غيبت صغرى ميان شيعيان و آن حضرت واسطه بودند
باب بيست و يكم سفراى امام زمان كه در غيبت صغرى ميان شيعيان و آن حضرت واسطه بودند
باب بيست و يكم سفراى امام زمان كه در غيبت صغرى ميان شيعيان و آن حضرت واسطه بودند
شيخ طوسى در كتاب « غيبت » مينويسد : در برخى از روايات آمده است كه :
« خدمتكاران و كسانى كه اقدام بخدمتگزارى ما ميكنند ، بدترين خلق خدا هستند » اين روايت بمعنى عام خود نيست كه شامل عموم خدمتگزاران ائمه طاهرين گردد بلكه اين را بدين سبب فرموده‌اند كه گاهى در ميان شيعيان افرادى پيدا ميشوند كه ( بواسطه نزديكى با آن ذوات مقدسه ) دست بتغيير و تبديل گفتار آنها زده و چنان كه خواهيم گفت ؛ نسبت به آنان خيانت ميورزند .
محمد بن عبد اللَّه بن جعفر حميرى از پدرش ، و او از محمد بن صالح همدانى روايت نموده كه گفت : نامه‌اى خدمت حضرت امام زمان عليه السّلام نوشتم كه خانوادهء من ، به من آزار ميرسانند و از روايتى كه از پدران بزرگوار شما وارد شده :
خدّامنا و قوامنا شرار خلق اللَّه
به من سرزنش ميكنند .
حضرت در جواب نوشت : خوش به حال شما ! آيا اين آيهء شريفه را در قرآن مجيد نخوانده‌ايد : وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بارَكْنا فِيها قُرىً ظاهِرَةً « 1 » يعنى : ميان آنها و قريه‌هائى كه در آن بركت داده‌ايم قريه‌هائى ظاهره قرار داديم .
به خدا سوگند قريه‌اى كه خداوند در آن بركت قرار داده مائيم و قريه‌هاى ظاهره شما هستيد .
صدوق : در كمال الدين اين حديث را با همان سند روايت نموده و سپس فرموده است : عبد اللَّه بن جعفر ( حميرى ) گفته : اين حديث را على بن محمد كلينى از محمد
( 1 ) سوره سبأ - آيه 17