بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.٦٦٤
ابو الحسن عقيقى
پس بجانب « واسط » حركت نمودم و سوار مركب شدم اول مردى كه با من ملاقات نمود ، از حسن بن محمد بن قطاة صيدلانى كه در واسط وكيل موقوفات بود جويا شدم . آن مرد گفت : من هستم ! تو كيستى ؟ گفتم : من جعفر بن محمد بن متيل هستم . او مرا باسم شناخت و به من سلام كرد و من هم به او سلام نمودم و با هم معانقه كرديم .
آنگاه بوى گفتم ابو جعفر عمرى ( محمد بن عثمان ) بشما سلام رسانده و اين پارچه و كيسهء پول را به من داده كه بشما تسليم كنم . سپس گفت الحمد للَّه ( كه تو را ديدم ) زيرا محمد بن عبد اللَّه عامرى وفات يافت و من حالا ميروم كه كفنى براى او تهيه كنم . آنگاه پارچه‌ها را باز كرد ديديم ما يحتاج دفن ميت در آنست مانند كفن و كافور ، و آنچه در كيسه بود مزد مرده كش و گور كن بود . پس ما جنازه را تشييع كرده دفن نموديم و سپس مراجعت كرديم .
ابو الحسن عقيقى
ابو الحسن عقيقى
نيز در كتاب مزبور از ابو محمد حسن بن محمد بن يحيى علوى برادرزادهء طاهر در بغداد در خانهء خود واقع در سمت بازار پنبه فروشان ، به من خبر داد و گفت :
ابو الحسن على بن احمد بن على عقيقى در سال ( 298 ) به بغداد آمد و بر على بن عيسى ابن جراح كه آن موقع وزير بود وارد گشت ، تا از املاك خود سركشى كند و حاجت خود را از وزير بخواهد .
وزير گفت : بستگان تو در اين شهر بسيارند . اگر هر چه آنها بخواهند ، به آنها بدهيم كار بدرازا ميكشيد ، و نميتوانيم از عهدهء آن برآئيم . عقيقى گفت : من حاجت خود را از كسى مىطلبم كه مشكل آن بدست وى گشوده مىشود . على بن عيسى پرسيد او كيست ؟ گفت : خداوند عز و جل . اين را گفت و با خشم بيرون رفت . عقيقى ميگفت : با حالتى خشمگين بيرون آمدم و ميگفتم : خداوند صبر هر هر هلاك‌شده‌اى را مىدهد ، و جبران هر مصيبتى را مىنمايد . اين را گفتم و از نزد وى