بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.٥٩٥

[ معمّرين در كتاب غيبت شيخ طوسى ]

وقتى ضبيرهء سهمى مرد ، دويست و بيست سال داشت ، موى سرش سياه و دندان‌هايش سالم بود . پسر عمويش قيس بن عدى او را مرثيه گفت :

و من يأمن الحدثان بعد ضبيرة السّهمىّ ماتا سبقت منيّته المشيب و كان منيّة افلاتا فتزّودوا و لا تهلكوا من دون أهلكم خفاتا يعنى : هر كس بعد از درگذشت ضبيرهء سهمى از حوادث روزگار تأمين داشته باشد حتما خواهد مرد ! چه مرگ ناشى از آمدن حوادث نيست ، چنان كه مرگ ضبيره بر پيرى وى تقدم جست و ناگهان گريبان او را گرفت ، پس توشه راه برگيريد و گر نه ناگهان خواهيد مرد بنوعى كه خويشان شما از مردنتان مطلع نگردند .

دريد بن صمة جشمى او نيز از معمّرين است ، دويست سال در عالم زندگى كرد .

در يد اسلام را درك كرد ولى مسلمان نشد . وى در جنگ حنين يكى از رؤساى مشركين بود كه بجنگ پيغمبر شتافت و در آن جنگ كشته شد .

محصن بن عتبان بن ظالم زبيدى . دويست و پنجاه و شش سال در جهان زيست .

عمرو بن حممهء دوسى . چهار صد سال زندگى كرد . ابيات زير از اوست :