بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.٣٨٨

باب دوازدهم رواياتى كه از حضرت امام موسى كاظم ( ع ) رسيده است

پرسيدم صاحب الامر كيست ؟ فرمود : كسى است كه از مردم دور و تنها و غريب است و از نظر كسانش غائب مىباشد . پدرش را كشته‌اند و او خونخواهى نكرده است .

و نيز در آن كتاب است كه على بن جعفر گفت از آن حضرت برسيدم تفسير آيهء قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً چيست ؟ فرمود : يعنى : هر گاه امام خود را از دست بدهيد و او را نبينيد ، چه خواهيد كرد ؟ همچنين در كمال الدين از يونس بن عبد الرحمن روايت نموده كه گفت :

خدمت آن حضرت رسيدم و عرضكردم : آقا آن كسى كه قيام به حق مىكند شما هستيد ؟

فرمود : من براى ترويج حق قيام كرده‌ام ولى آن قائم كه زمين را از وجود دشمنان خدا پاك ميگرداند و پر از عدل و داد مىكند ، فرزند پنجم من است . او بخاطر حفظ جانش غيبتى مىكند كه مدت آن طولانى است بطورى كه مردم بسيارى مرتد ميشوند و عده ديگر ثابت ميمانند .

آنگاه فرمود : خوش به حال آن دسته از شيعيان ما كه در غيبت قائم ما چنگ بدوستى ما زده ، و بر محبت ما ثابت ميمانند و از دشمنان ما بيزارى ميجويند .

آنها از ما و ما از آنها هستيم . آنها بما امامان دل بسته‌اند و ما نيز آنها را شيعيان خود ميدانيم و از آنها خشنود ميباشيم . خوش به حال آنها به خدا قسم آنها در روز قيامت در درجهء ما خواهند بود . اين حديث در كفاية الاثر بسند ديگر نيز از آن حضرت ذكر شده است .