بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.٢٥٩

باب پنجم آياتى كه در روايات اهل بيت تأويل بظهور امام زمان ( ع ) شده است

بنى اميه ميگويند : واى بر ما كه قومى ستمكار بوديم . پس همچنان بدين سخن تكلم كنند تا آنكه ( بوسيلهء قائم آل محمد و سپاه او ) همه را درو كنيم و از دم شمشير بگذرانيم ! اين آيات هر چند لفظش ماضى است ولى در معنى مستقبل است و اين از آياتى است كه چنان كه گفتيم تأويلش بعد از نزول مىباشد « 1 » 6 - وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ « 2 » يعنى در زبور ( حضرت داود پيغمبر ) بعد از كتب آسمانى سابق نوشتيم كه : زمين را بندگان صالح ما به ارث مىبرند . و اينان قائم آل محمد و ياران او ميباشند .

مؤلف : على بن ابراهيم « ذكر » را تمام كتب آسمانى ميداند و بنا بر اين معنى آيه اين است كه : قبل از زبور نيز در كتب آسمانى نوشتيم ، مفسرين ديگر گفته‌اند : « ذكر » تورات است . و گفته شده كه زبور « نوع كتب آسمانى » و « ذكر » لوح محفوظ است .

7 - أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ « 3 » يعنى : به آنان كه ستم ديده‌اند اگر پيكار كنند ، اجازهء جنگ داده شده و خداوند قدرت بر يارى آنها دارد .

ابن ابى عمير از عبد اللَّه بن مسكان از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : اهل تسنن ميگويند اين آيه در بارهء پيغمبر نازل شده ، در موقعى كه كفار قريش حضرتش را از مكه بيرون كردند . ولى او قائم آل محمد است كه براى خون - خواهى حسين عليه السّلام قيام مىكند .

و در غيبت نعمانى از اثبات الوصيهء مسعودى از آن حضرت روايت مىكند كه فرمود : آيهء أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ در بارهء قائم

( 1 ) گفتهء على بن ابراهيم است . ( 2 ) انبياء : 105 . ( 3 ) حج 40 .