بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.٢٥٧
باب پنجم آياتى كه در روايات اهل بيت تأويل بظهور امام زمان ( ع ) شده است
نَفِيراً » :
آنگاه حضرت امام حسين عليه السّلام با هفتاد نفر از ياران جانبازش كه در كربلا با وى شهيد شدند رجعت مينمايند . در حالى كه لباس سفيد پوشيده‌اند و بمردم اعلان كنند كه امام حسين با يارانش قيام نموده‌اند تا اهل ايمان ترديد ننمايند و بدانند كه او دجال و شيطان نيست ، بلكه او امامى است كه در دسترس مردم است ، و چون يقين كردند او امام حسين عليه السّلام مىباشد ترديد نخواهند كرد .
سپس از جانب امام حسين عليه السّلام امام زمان بهمهء مردم معرفى ميگردد و اهل ايمان نيز آن حضرت را تصديق ميكنند . چون امام زمان وفات نمايد ، حضرت امام حسين عليه السّلام او را غسل داده و كفن و حنوط كرده دفن مىكند . چنان كه در روايت است كه متصدى امر امام بايد امام جانشين او باشد . و در خبر است كه امام حسين عليه السّلام چندان سلطنت مىكند كه ابروانش جلو چشم مباركش را ميگيرد .
در تفسير مزبور از حمران بن اعين از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت مىكند كه اين آيه را ميخواند بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ و ميفرمود :
اين بندگان خدا ، قائم ما و ياران او هستند كه سخت نيرومند ميباشند .
هم در آن تفسير از امير المؤمنين عليه السّلام روايت نموده كه در يكى از خطبه‌هايش فرمود : اى مردم !
سَلُونى قَبْلَ انْ تَفْقِدُونى
: پيش از آنكه از ميان شما بروم هر چه ميخواهيد از من بپرسيد . چه در گنجينهء سينه من علوم بسيارى نهفته است . پس آنچه خواهيد از من بپرسيد ، پيش از آنكه فتنه‌اى پديد آيد و شرارهء آن بالا گيرد ، و سرپرست و رئيس و اداره‌كنندگان آن حتى آنها كه از آن دورى گزينند در آتش آن بسوزند .
بسيارى مىخواهند از آن ورطه بكنار روند و از هول آن فتنه فريادها كشند مع الوصف در آن افتند و كسى هم بداد آنها نرسد ، آنگاه چون زمانهاى متمادى بدين گونه بگذرد ، خواهيد گفت : مهدى مرده يا كشته شده و اگر هست