بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.٢٤٠
باب دوم نامها ، لقبها ، و كنيه‌هاى حضرت و وجه تسميهء آنها
على عليه السّلام است و بقيهء آيه فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً فَلا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ إِنَّهُ كانَ مَنْصُوراً « 1 » مقصود امام زمان است كه نامش در آيه « منصور » مىباشد چنان كه خداوند احمد و محمد را محمود و عيسى را مسيح خوانده است .
مؤلف : در باب سابق اسامى حضرت ذكر شد ، و در باب « كسانى كه آن حضرت را ديده‌اند » و ابواب ديگر هم ذكر خواهد شد .
( 1 ) ترجمهء آيه : و هر كس مظلوم كشته شود ، ما براى بازماندهء او سلطه و قدرتى مقرر داشته‌ايم ( كه بتواند انتقام او را بگيرد ) پس او در انتقامى كه از كشتن ستمگران ميگيرد ، اسراف نميكند ، زيرا او از جانب خداوند يارى شده است . سورهء اسراء آيه 35 .