بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.١٤٧

منصب امامت منحصر در دوازده امام است

مصلحت نيست كه از پرده برون افتد راز * ور نه در مجلس رندان خبرى نيست كه نيست

منصب امامت منحصر در دوازده امام است

منصب امامت منحصر در دوازده امام است

بطورى كه خواننده محترم ملاحظه مىكند مؤلف در اين كتاب از ولادت با - سعادت امام زمان عجّل اللَّه فرجه شروع نموده ، بدون اينكه قبلا از ادلهء عقلى و نقلى براى اثبات امامت آن حضرت ذكرى بميان آورد .

علت اينست كه علّامهء مجلسى اين بحث را در جلد هفتم پيش از آنكه بشرح حال هر يك از ائمه مبادرت ورزد ، تمام كرده و ادلهء لازمه را به تفصيل بيان نموده و سپس در جلدهاى بعدى بشرح حال ائمه از نظر اخبار و روايات پرداخته است و در اين مجلّد نظر باهميت موضوع منحصرا در بارهء حضرت بقية اللَّه امام عصر ارواحنا فداه بسط مقال داده است . كسانى كه اطلاعات عربى دارند براى كسب اطلاع از نحوهء ورود مؤلف در اين بحث به آن مجلّد بحار الانوار مراجعه كنند و گر نه بكتاب حقّ اليقين وى كه فارسى است و يك دوره عقيده شيعه راجع باصول عقايد را در آن شرح داده است ، رجوع نمايند .

بطور كلى علماء شيعه در بحث عقايد كه به آن « علم كلام » ميگويند ، هنگام اثبات امامت ائمه دوازده‌گانهء ما نخست از اثبات وجود خدا و يگانگى و صفات ثبوتيّه و سلبيّهء ذات بىزوال او ، و عدل الهى كه هر فعلى از خداوند صادر شود موافق حكمت و از روى مصلحت است ، شروع نموده ، آنگاه باثبات نبوت كه رابطه بين خلق و خالق و شخص پيامبر فردى ممتاز از نوع بشر است ، پرداخته و بعد از تكميل اين سه مرحله نوبت به بحث امامت ميرسد .

سپس در بحث امامت با ادلّهء عقلى كه لزوم نصب يك رئيس عالى از طرف خداوند براى ادارهء امور بندگان است ، تا حافظ تكليف بندگان و مبيّن قرآن و مفسّر قوانين موضوعه خاتم انبياء پيغمبر اسلام صلى اللَّه عليه و آله باشد ، گفتگو نموده ، و از آن پس با دليل نقلى از قرآن مجيد و روايات متواتر از شخص پيغمبر اكرم كه مورد اتفاق و قبول