بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.١٣٥
گفتار علامهء مجلسى راجع به صوفيه در رساله اعتقادات
گفتهء وى در مقدمهء زاد المعاد بملاحظه پادشاه وقت شاه سلطان حسين صفوى بوده كه اجداد خود را صوفى ميدانسته‌اند . آن هم چه صوفى ؟ چنان كه گفتيم درست معلوم نيست ! ! مجلسى اول در شرح فارسى ( من لا يحضره الفقيه ) در شرح حديث
« بادروا الى رياض الجنّة قالوا يا رسول اللَّه و ما رياض الجنّة ؟ قال حلق الذّكر »
مينويسد :
مقصود از حلقه‌هاى ذكر مجلسى است كه در آن از علوم دينيه يا مواعظ حسنه گفتگو شود ، چنانچه از ائمه چنين وارد شده . و اما « ذكر جلى » صوفيه از ائمه چيزى بما نرسيده ، و از سنيان و فاسد و باطل و مخالفت آيات قرآن است » ! ! آيا چنين كسى ميتواند صوفى يا مايل بصوفيگرى باشد ؟ علّامهء مجلسى نيز در كتابهاى « عين الحيات » و « حق اليقين » و مواردى از « بحار الانوار » و « مرآت العقول » شرح كافى ، و رسالهء « اعتقادات » سخت از صوفيه نكوهش فرموده و با روايات اهل بيت تمام فرقه‌هاى آنها را خارج از اسلام و تشيّع دانسته و آنها را بدعت گذارد در دين معرفى كرده و از پدرش دفاع نموده است .
گفتار علامهء مجلسى راجع به صوفيه در رساله اعتقادات
گفتار علامهء مجلسى راجع به صوفيه در رساله اعتقادات
از جمله در رسالهء « اعتقادات » مينويسد : جماعتى از مردم عصر ما بنام « صوفيه » بدعتهائى اختراع كرده و آن را مسلك خود قرار داده و گوشه‌گيرى و رهبانيت را شعار خود ساخته‌اند تا به نظر خود بدان وسيله خدا را عبادت كنند ! با اينكه پيغمبر از رهبانيت و گوشه‌گيرى از خلق نهى فرمود ، و دستور داد كه مسلمانان بايد ازدواج كنند ، و با مردم معاشرت نمايند ، و در اجتماعات مسلمين حاضر شوند ، و با مؤمنين نشست و برخاست كنند ، و يك ديگر را به راه خير و صلاح و اعمال نيك هدايت و راهنمائى كنند ، و احكام خدا و مسائل دينى بياموزند و به ديگران ياد دهند ، و عيادت بيماران بنمايند ، و تشييع جنازه و ملاقات مؤمنين و سعى در انجام حوائج آنها داشته باشند ، و امر بمعروف و نهى از منكر بنمايند ، و حدود الهى را جارى سازند ، و احكام خدا را منتشر كنند ، در حالى كه رهبانيتى كه صوفيه اختراع