بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.١٢٨٦

نور جمال خدا

محمد حسن بهجتى / از فضلاى جوان حوزهء علميه قم

نور جمال خدا

نور جمال خدا

باز طبيعت كشيد ، به روى گلشن پرند * بچهرهء روزگار ، دوباره زد نوشخند

گيتى فرسوده از ، جوان شد و دلپسند * بدامن دشت باز ، بهار ، ديبا فكند

باز بآهستگى باد بهارى وزيد ! * باز برآورده طبع ، شكوفه‌ها رنگ رنگ

نهالها دوش دوش ، بنفشه‌ها تنگ تنگ * بيخته در ، مشت مشت ، ريخته زر چنگ چنگ

چو ارتش صلح سرو ، كشيده صف هنگ هنگ * بهر طرف جفت جفت ، ستاده ناژو و بيد

سبزه نگر پشت پشت ، لاله ببين موج موج * قمريكان الف الف ، بلبلكان فوج فوج

دميده گل دشت دشت ، رسته سمن زوج زوج * كبوتران صف بصف ، گرفته بر اوج اوج

خنده زده قاه‌قاه ، كبك ميان خويد * نرگس مخمور ، سر ، ز خواب برداشته

افسرى از زرّ ناب ، بفرق بگذاشته * ز ريزه‌هاى طلا ، كف خود انباشته

سرو پى ديدنش ؛ قامتى افراشته * ز شوق رخسار او ، بلرزه افتاده بيد

سمن لباس سفيد ، كرده ببر چون عروس * دمن شده از گياه ؛ چو گنبد آبنوس

چمن زده هر نفس ، بپاى شمشاد بوس * بتخت فيروزه گل ، نموده خندان جلوس

غرق شعف زين نشاط ، كه ماه شعبان دميد * نور جمال خدا ، ز پرده آمد برون

ز نرجس آمد گلى ، تازه رخ و لاله گون * كه نور رويش بود ، بعالمى رهنمون

بسر ز شوقش نشاط ، بدل ز عشقش جنون * تازه بنورش امل ، زنده ببويش اميد

فرشتگان بهشت ، كمينه دربان او * عالم خلقت نمى ، ز بحر احسان او

معجزهء عيسوى ، در لب خندان او * مطلع انوار حق ، چهره تابان او

شهان به پيشش زبون ، چو بندهء زر خريد