بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.١٢٨٤

خسروا خيز و شهنشاهى كن !

در كليسا شده ترسا بچگلان * دست بر سينه بپيش اسقف

بسته زنار و چليپا بر سر * گرد ناقوس زده صف در صف

اين ترانه بسرايند فصيح : * نيست مصلح بجهان غير مسيح

رفته در بتكده هند و بر بت * گرد از چهره بت مىشويد

سر تسليم نهاده بر خاك * پيش بت سجده كنان ميگويد :

چه شود دادگرى نيك سرشت * بهر اصلاح سر آرد ز كنشت ؟

در كنيسه شده حاخام يهود * يد يدش در پى و تورات بدست

با گروهى ز بنى اسرائيل * بدعا بر سر سجاده نشست

گفت يا رب برسان موسى را * مصلح پاك سرشت ما را

خلق از ظلم و ستم خسته شده * مصلحى دادگرى ميجويند

شده در گوشه خلوت هر يك * راز دل با صنمى ميگويند

تا بكى اين همه خونريزى و جنگ * سرزند زين بشر بىفرهنگ ؟

همه بودند در اين انديشه * كه ز سامرا ماهى سر زد

شد پديدار ز بيت عصمت * كودكى خيمه بعالم بر زد

ز گلستان رسول اسلام * مهدى آل محمد زد گام

اين ندا گشت در آفاق بلند : * مصلح منتظر آمد بوجود

رخت بر بندد باطل زين پس * كه خدا از رخ حق پرده گشود

زهق الباطل و جاء الحق گفت * گوش دل اين سخن از غيب شنفت