بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.١٢٨٣

خسروا خيز و شهنشاهى كن !

نور ولايتش ورا ، تا نشود دستگير * از يد بيضا چه سود ، موسى عمران برد

خاتم فيروز بخت ، زينت انگشت اوست * نام وى آنكو چو من نزد سليمان برد

آنكه بر او رنگ داد ، چون بنمايد جلوس * گر دستم عدل او ، از رخ كيهان برد

آنكه چو گردد سوار ، بر فرس اقتدار * گوى سپهرش قضا ، در خم چوگان برد

سيد يحيى برقعى « حكمت » قم

شبى آراسته چون صبح اميد * باصفاتر ز گلستان بهشت

ماه با قرص تمام از دل شب * سر بدر كرده چو ترسا ز كنشت

خيره گرديده بر اين عالم خاك * نور افشان شده بر خاك و مغاك

مرغ شب ناله شبگير كند * بنواى دلك سوخته‌اى

بلبل از دورى گل افتاده * همچو پروانه پرسوخته‌اى

شمع يك گوشه به پا اشك فشان * گهر از ديده كند بر دامان

عارف سوخته دل در دل شب * بنوا يا رب يا رب گويد

سالك وادى عشق ازلى * راه معشوق بشب در پويد

زاهد و عابد سجاده‌نشين * از خدا ميطلبند ناصر دين

مغ و مغبچه و دستور و نديم * گرد آتش شده در دير مغان

زند و پا زند گرفته در دست * موبدان مويه كنان نعره زنان

همه آتش به كف و دل شيدا * مصلحى خواهند ز آهورمزدا