بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.١٢٧٨

مهر رخشنده

در عشق تو شهرهء آفاقم * ديوانهء حلقهء عشاقم

گر جلوه كنى ز رواق دلم * بيزار از حكمت اشراقم

از قيد هوى گر باز شوم * شهباز اريكهء اطلاقم

جز خال و خط تو نمىبينم * طغراى صحيفهء اوراقم

از خلق كريم تو مىطلبم * راهى بمكارم اخلاقم

در حسن ترا چون جفتى نيست * البته ز طاقت من طاقم

سرگشتهء كوى توام ، چه كنم * با اين هوس دل مشتاقم

اى فاقه و فقر تو مايهء فخر * من « مفتقرم » من مشتاقم

هر كس كه بعهد وفا نكند * پس دعوى صدق و صفا نكند

عشق تو قرين بىرنج است * رنجور تو فكر دوا نكند

تلخى ز تو اى شيرين جهان * سهلست ؛ و ليك خدا نكند

با اين همه بىسر و سامانى * دل جز كوى تو هوا نكند

لعل نمكين ترا حقى است * تا كس نمكيده ادا نكند

با غمزهء تو دل غمزده‌ام * يك لحظه اميد بقا نكند

اميد كه دست مرا تقدير * از دامن دوست جدا نكند

تا « مفتقر » از رعايت ديد * بيمى از فقر و فنا نكند

آن دل كه به ياد شما نبود * شايستهء هيچ بها نبود

از هاتف غيب شنيدستم * حرفى كه به حال خطا نبود

آن دل نه دلست كه آب و گل است * گر طور تجلى ما نبود

درد دل عاشق بيدل را * جز جلوهء يار دوا نبود

افسوس كه خاطر عاطر شاه * گاهى به خيال گدا نبود