بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.١٢٧٣

شمع دل انجمن

صورت شاهد ازل ، جلوه‌گر از جمال تو * معنى حسن لم يزل ، در خور خط و خال تو

جام جهان نماى جم ، ساغر درد نوش تو * طلعت ليلى قدم ، آينهء مثال تو

كوكب درّ رى فلك ؛ شمع در سراى تو * سرمهء ديدهء ملك ، خاك ره نعال تو

عرصهء فرش ساحت گوشه‌نشين گداى تو * قبهء عرش حلقهء منطقهء جلال تو

دفتر علم و معرفت نسخهء حكمت و ادب * نقطهء مهملى است در ، دائرهء كمال تو

ماه دو هفته بندهء ، حسن يگانه روى تو * پير خرد بمعرفت كودك خرد سال تو

رفرف عقل پير اگر از سر سدره بگذرد * باز نميرسد ، به اول قدم خيال تو

گلشن جان نميدهد ، چون تو گلى دگر نشان * خلد جنان ، نپرورد سرو باعتدال تو

خضر اگر چه زندگى ، ز آب حيات يافته * باز كند دوندگى ، در طلب زلال تو

اى بفداى ناز تو ، و آن دل دلنواز تو * سوخت ز سوز عشق تو « مفتقر » نوال تو

همره باد صبا نافهء مشك ختن است * يا نسيم چمن و بوى گل و ياسمن است

ديدهء دل شده روشن مگر اى باد صبا * همرهت پيرهن يوسف گل پيرهن است

شده شام دل آشفتهء غمگين خوشبوى * مگر از طرف يمن بوى اويس قرن است

يا مسيحا نفسى ميرسد از عالم غيب * كه دل مرده دلان تازه‌تر از نسترن است

نفخه‌اى مىوزد از عالم لاهوت بلى * نه نسيم چمن است و نه ز طرف يمن است

اى صبا با خبر مقدم يار آمده‌اى ؟ * خير مقدم ! كه نسيم تو روان بدن است

گر از آن سر و چمان نيست ترا تازه بيان * صفحه روى زمين بهر چه صحن چمن است

گر ندارد خبرى زان لب لعل شكرين * طوطى طبع من از چيست كه شكر شكن است

ور نه حرفيست از آن خسرو شيرين‌دهنان * بلبل نطق من از چيست كه شيرين سخن است