بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — الصفحة ٠.١١٩٨

باب سى و چهارم در پيرامون رجعت

هم در آن كتاب از حمران بن اعين « 1 » از امام باقر نقل كرده است كه فرمود : اول كسى كه در رجعت به دنيا برمىگردد ، همسايه شما حسين عليه السّلام است آن حضرت چندان سلطنت مىكند كه از پيرى ابروانش روى ديدگانش را مىگيرد و نيز در كتاب مزبور از حضرت صادق عليه السّلام روايت مىكند كه در تأويل آيهء يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ « 2 » يعنى روزى كه آنها بر آتش امتحان ميشوند فرمود :

مقصود اينست كه در رجعت غل و غش آنها مانند طلا گرفته مىشود ، تا آنكه هر چيزى بحقيقت خود بازگشت كند .

مؤلف : شايد بيان حضرت اشاره باخبارى باشد كه در بارهء امتزاج بين دو طينت ( در مجلدات سابق بحار ) گذشت ، يا اينكه مقصود امتحان آنها باشد تا آنكه واقعيت و باطن آنها آشكار شود .

نيز در كتاب « منتخب البصائر » از حضرت موسى كاظم عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : مردمى كه مرده‌اند به دنيا بازگشت خواهند كرد و انتقام خود را مىگيرند بهر كس آزارى رسيده به مثل آن قصاص مىكند و هر كس خشمى ديده بمانند آن انتقام ميگيرد و هر كس كشته شده قاتل را خود بتقاص خون خود ميكشد و براى اين منظور دشمنان آنها نيز به دنيا برمىگردند ، تا خون ريخته‌شدهء خود را تلافى كنند و بعد از كشتن آنها سى ماه زنده مىمانند ، و سپس همگى در يك شب مىميرند ، در حالى كه انتقام خون خود را گرفته و دلهاشان شفا يافته است ، و دشمنان آنها بسخت‌ترين عذاب دوزخ مبتلا ميشوند . آنگاه در پيشگاه خداوند جبار ايستاده تا حقوق از دست رفتهء آنها را از دشمنان بگيرد .

و نيز در كتاب مزبور بسند مذكور از محمد بن عبد اللَّه بن حسين روايت كرده كه گفت همراه پدرم بر حضرت صادق عليه السّلام وارد شديم ، ميان آن حضرت و پدرم سخنى گذشت ، سپس پدرم به حضرت عرضكرد : در بارهء رجعت چه ميفرمائيد ؟ فرمود :

( 1 ) حمران از مردم كوفه بوده است ( 2 ) سورهء الذاريات 13