بررسى تاريخى قصص قرآن ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٠
دومين كوشش
مدينه در آينده هجرت‌گاه پيامبرى خواهد بود كه از ميان قريش برمىخيزد تصور نمىكنم دليل بسنده‌اى باشد بر ايمان آوردن او به پيامبرى كه هنوز نيامده بوده است .
بر پايهء نكته‌هاى ياد شده ، چنين مىنمايد كه گزارش پيش گفته ، افزون بر اثرپذيرى آن از اسرائيليات ، غرضى ويژه را نيز دنبال مىكند و آن برترى دادن پايگاه قحطانيان بر عدنانيان ، به هنگام درگيرىهاى سياسى است . از اينجاست كه اين‌گونه روايات شيفته‌وار در پى اين‌اند كه تبّع و قومش را در چهره‌اى فرانمايند بارها و بارها فراتر و پسنديده‌تر از عدنانيان به طور عام و از قريشيان به طور خاص . بر پايهء اين‌گونه گزارش‌ها : 1 . اين قحطانيان‌اند كه براى نخستين بار در ستايش پيامبر ( ص ) شعر سروده‌اند ، نخست « سبأ » و اينك « تبّع » « 1 » ، با اين تفاوت كه تبّع افزون بر شعر سرودن ، آرزو و عزم مىكند كه با دشمنانش دشمنى كند و با دوستانش دوستى ورزد و وزير و پسر عموى او باشد ؛ 2 . اين قحطانيان‌اند كه پيشاپيش نام پيامبر ( ص ) را مىدانسته‌اند اما چگونه ؟ خود اين گزارشگران نيز نمىدانند ، زيرا هدف اين بوده كه قحطانيان نام پيامبر ( ص ) را 700 سال پيش از زاده شدن او مىدانسته‌اند ، اما عدنانيان تا اندكى پيش از بعثت او ، آن را نمىدانسته‌اند ؛ 3 . اين قحطانيان‌اند كه مردمى مؤمن و خداشناس بوده‌اند كه پوششى بر كعبه پوشانده‌اند و چندين بار آن را بازسازى كرده‌اند و قرن‌ها پيش از اسلام آن را بزرگ داشته‌اند و اين يهوديان بوده‌اند كه آنها را به اين شيوه‌ها راه نموده‌اند . و سرانجام ، اين همه اصرار بر ايمان تبّعىها به خداى يگانه و رسالت پيامبر ( ص ) و نيز پافشارى بر ناروا بودن بدگويى كردن از آنها ، چه بسا نشانگر اين باشد كه كسانى تبعىها را لعن و نفرين مىكرده‌اند ، و دور نيست كه هدف اين ناسزاها و لعن و نفرين‌ها در اصل نه تبّعىها كه يمنىها به طور خاص ، و قحطانىها به طور عام بوده‌اند . و از اين رو بوده كه بر نفرين نكردن و بد نگفتن ، اين همه ابرام مىشده است . نيز چه بسا كه عدنانيان در پاسخ اين اصرار قحطانيان احاديثى برساخته باشند . « 2 »
دومين كوشش
دومين كوشش
دومين كوشش براى ويرانى كعبه از سوى « حسان بن عبد كلال » انجام گرفته است . آنگاه كه او همراه با حميريان و انبوهى از ديگر قبيله‌هاى يمنى ، از يمن آهنگ مكه كرد تا سنگ‌هاى كعبه را از مكه به يمن برد و كعبه را در سرزمين خود بنا كند تا مردم براى گزاردن حج به آنجا روى
( 1 ) . ابن كثير ، 2 / 158 - 159 . ( 2 ) . جواد على 2 / 515 - 516 .