اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٧
[ قيام امام حسن عليه السلام بر عليه معاويه و پيمان‌شكنى ياران ]
آن كسى كه از من بهتر بود وفا نكرديد پس چگونه با من وفا خواهيد كرد و من چگونه بشما اطمينان پيدا كنم ؟ ! اگر شما راست ميگوئيد وعدهء من و شما در مدائن در ميان لشكرگاه باشد .
وقتى كه امام حسن عليه السّلام سوار شد بيشتر آن مردم خلف وعده كردند و آن حضرت را تنها نهادند لذا آن بزرگوار بلند شد و خطبه خواند ، پس از حمد و ثناى خدا و يادآور كردن آن مردم را از نعمتهاى خدا فرمود : أيها الناس ! شما مرا فريب داديد همچنانكه آن كسى را كه پيش از من بود فريب داديد ، خدا از طرف پيغمبر خود و اهل بيت او بشما جزاى خير ندهد .
بعد از من با كدام امام با اين كافر ستمكار قتال ميكنيد ( يعنى معاويه ) كه خود و پدرانش در قرآن مجيد بشجرهء ملعونه تعبير شده‌اند و هرگز به خدا و رسول ايمان نياورده‌اند ، اظهار اسلام نكرده‌اند مگر از خوف شمشيرهاى حق ، اگر از آنان باقى نماند مگر يك پيره‌زن بىدندان در حق دين خدا ظلم و ستم خواهد كرد .
آنگاه امام حسن عليه السّلام پياده شد ، مردى از قبيلهء كنده را با ( 4000 ) نفر بجنگ معاويه فرستاد ، دستور داد كه شهر انبار را لشكرگاه قرار دهد و هيچ‌گونه عملى انجام ندهد تا از طرف امام حسن عليه السّلام به او دستورى داده شود . همين‌كه آن شخص كندى وارد شهر انبار شد معاويه قاصد خود را نزد او فرستاد ، به او وعده داده او را آرزومند كرد كه اموال مرغوب به او عطا نمايد ، او را والى هر - جا كه از شام و جزيره را انتخاب كند بنمايد ، مبلغ ( 50000 ) درهم از براى او فرستاد كه خرج سفرش باشد ، آن مرد كندى كه دشمن