فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — الصفحة ٥٧
اللّه ( الّا )
الْحَمْدُ لِلَّهِ
الْحَمْدُ لِلَّهِ
شكر خداى راست . پنج سوره از سورههاى قرآن مجيد ( كهف - انعام - سبا - فاطر - حمد ) با الْحَمْدُ لِلَّهِ شروع مىشوند .
الذين ( ا لّ ن )
الذين ( ا لّ ن )
در تداول عامه سورهء محمد را گويند به مناسبت آغاز شدن آن به الذين ( لغتنامه )
الر ( الف . لام . را )
الر ( الف . لام . را )
از فواتح السور ( حروف مقطعه ) است و سورههاى يونس ، هود ، يوسف ، ابراهيم و حجر ( پس از بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ) به آن آغاز مىشود .
الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
جزئى از بسمله و آيهاى از سورهء فاتحة الكتاب ( فرهنگ فارسى )
العزة للّه ( ا ل ع زّ ة ل لّا )
العزة للّه ( ا ل ع زّ ة ل لّا )
أَ يَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً ( نساء - 139 )
عزت به كلى براى خداست . هرگونه عزتى از خداوند متعال است و او از جانب خود هركه را بخواهد عزيز و هركه را بخواهد ذليل مىسازد .
( مجمع البيان )
الفاتحه ( ا ت ح )
الفاتحه ( ا ت ح )
در تداول عام به معنى قرائت حمد و سوره است .
الف . لام . را
الف . لام . را
- الر
الف . لام . ميم
الف . لام . ميم
سورة الروم از قرآن مجيد . ( لغتنامه )
اللّه ( الّا )
اللّه ( الّا )
اسم خاص ( از اسماء ذات ) خداوند ، كه در قرآن مجيد بيش از ساير اسماء و صفات خداوند « 1 » ذكر شده است و بيشتر مفسرين اللّه را اسم اعظم خداوند دانستهاند . در اين كلمه صفت بخصوصى از صفات خداوند منظور نيست و آن فقط علم ذات بارى است ولى الزاما به جميع صفات خداوند دلالت دارد و شايد از اين جهت گفتهاند اللّه ذات واجب الوجودى است كه جامع تمام صفات كمال است ( قاموس قرآن - لغات قرآن - دائرة الفرائد - تفسير نمونه )
1 . اللّه بىهمتاست - قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ( اخلاص - 1 )
2 . اللّه خالق هستى است - قُلِ اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ( رعد - 16 )
3 . اللّه مربى مخلوقات است - الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( فاتحه - 2 )
4 . اللّه غالب بر امور است - وَ اللَّهُ غالِبٌ عَلى أَمْرِهِ ( يوسف - 21 )
5 . اللّه زندهكننده و ميراننده است - وَ اللَّهُ يُحْيِي وَ يُمِيتُ ( آل عمران - 156 )
6 . اللّه نور است - اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ( نور - 35 )
7 . اللّه بىنياز است - اللَّهُ الصَّمَدُ ( اخلاص - 2 )
8 . اللّه گمراهكنندهء ظالمين است - وَ يُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمِينَ ( ابراهيم - 27 )
9 . اللّه هدايتكننده است - قُلْ إِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ أَنابَ ( رعد - 27 )
10 . اللّه بىفرزند و بىشريك است - مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ وَلَدٍ وَ ما كانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ ( مؤمنون - 91 )
11 . اللّه پناه انسانهاست - يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ
( 1 ) . بعضى گويند اصل آن إله است كه همزهاش حذف شده و الف و لام بر آن اضافه گشته و لام در لام ادغام گرديده است . و صاحب قاموس گويد اصح آن است كه علم غير مشتق است . اين لفظ مبارك مجموعا 2702 بار در قرآن مجيد آمده است 5 بار « اللهم » و بقيه « اللّه » ( قاموس قرآن ، ذيل اللّه ) .