فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٩
هنيئا مريئا ( ه م )
همزه
همس ( ه )
همس ( ه )
اصطلاحى است در تجويد - مخارج حروف ( 33 )
هو ( ه و )
هو ( ه و )
وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ( بقره 255 ) از اسماى ذات الهى است :
1 . هُوَ أَعْلَمُ - او داناتر است .
2 . هُوَ اللَّهُ - اوست خدا .
3 . هو الباقى - اوست پايدار .
4 . هُوَ الْحَقُّ - اوست حق .
5 . هُوَ الْحَيُّ - اوست زنده .
6 . هو خير ناصر و معين - اوست بهترين يار و ياور
هود
هود
1 . نام سوره‌اى است در قرآن مجيد - سورهء هود
2 . نام مبارك پيغمبرى است كه هفت بار در قرآن مجيد ( سوره‌هاى اعراف 65 - شعراء 124 - هود 50 و 53 و 58 و 60 و 89 ) از او ياد گرديده است . او بر قوم عاد مبعوث گشت . به موجب قرآن مسكن قوم عاد احقاف نام داشت و محل اين سرزمين را بين يمن و عمان دانسته‌اند و گفته‌اند كه از اين قوم در تواريخ خبرى نيست ( از ماقبل تاريخ‌اند ) و در تورات فعلى هم اشاره‌اى به آنها نشده است .
حضرت هود عليه السّلام با عدهء زيادى از منكران مواجه شد و عدهء كمى از وى پيروى نمودند و چون مهلت خدايى به سر آمد خداوند قبيلهء ( عاد را عذاب نمود و بر اثر طوفانى عجيب تمام قبيلهء به جز آن حضرت و پيروانش ) هلاك شدند . نوشته‌اند اين عذاب بادى سرد و سوزان و زوزه‌كش بود كه هفت شب و روز به ديار آنها وزيدن گرفت و خون را در بدنها منجمد كرد . عمر آن حضرت را 150 سال نوشته‌اند و در مورد محل قبرش اختلاف كرده‌اند .
بعضى آن را به برهوت نشان مىدهند و برخى در مسجد دمشق معرفى مىكنند و به موجب احاديث در اطراف كعبه مىباشد . ( اعلام قرآن ، قصص قرآن - قاموس قرآن - و . . . )
هنيئا مريئا ( ه م )
هنيئا مريئا ( ه م )
( فَكُلُوهُ هَنِيئاً مَرِيئاً شيرين و گوارا بخوريد ( نساء - 4 )
- در محاورهء فارسى به معنى سازگار و خوشگوار ( يعنى نوش جان ) و منشأ قرآنى آن در اشاره به آن است كه مهر زنان را بپردازيد و اگر آنها با طيب خاطر چيزى از آن را به شما ببخشند آن را گوارا و بىرنج و با پايان نيك بخوريد . ( بينات - ش 1 - ص 40 ، فرهنگ لغات قرآن - ج 2 ، ص 660 )