فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٤
منادى
خداى تعالى است ( كشف المطالب ، ص 11 )
ملك الموت ( م ل ك ل م )
ملك الموت ( م ل ك ل م )
قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ ( سجده - 11 )
فرشتهء جانستان . برحسب مشهور ملك الموت حضرت عزرائيل مىباشد ، ليكن اين نام در قرآن مجيد مذكور نيست . ( اعلام قرآن - معارف و معاريف )
ملك الناس ( م ل ك نّ )
ملك الناس ( م ل ك نّ )
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ مَلِكِ النَّاسِ ( ناس - 1 و 2 )
فرمانرواى مردم . خداى تعالى است ( نامها و صفتهاى خداى رحيم ، ص 150 )
ملكوت ( م ل )
ملكوت ( م ل )
قُلْ مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ ( مؤمنون - 88 )
اين لفظ چهار بار در قرآن مجيد ( انعام 75 - اعراف 185 - مؤمنون 88 - يس 83 ) آمده است .
ملكوت ظاهرا حكومت و تدبير و نظمى است كه در آسمانها و زمين است . ( قاموس قرآن )
ملكوت عالم امر است كه عبارت از جنبهء باطنى عالم مىباشد ، چون آن را بر عالم نامرئى غير جسمانى اطلاق كردهاند . ( فرهنگ لغات قرآن - ج 2 - ص 494 )
ملكهء سبا
ملكهء سبا
- بلقيس
ملة
ملة
- ملت
مليك ( م )
مليك ( م )
فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ ( قمر - 55 )
از اسماى حسنى الهى است ، يعنى پادشاه و صاحب اختيار و فرمانروايى كه هيچ چيز نمىتواند مانع ارادهء او سبحانه شود . ( فرهنگ لغات قرآن - ج 2 - ص 494 )
ممتحنات
ممتحنات
- سور ممتحنات
ممتحنه
ممتحنه
نام سورهاى است در قرآن مجيد - سورهء ممتحنه
من
من
- من و سلوى
منات ( م )
منات ( م )
أَ فَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَ الْعُزَّى وَ مَناةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرى ( نجم - 20 )
يكى از سه بت بزرگ و مؤنث ايام جاهلى كه به صورت مجسمهاى از سنگ سياه ساخته شده بود .
اين بت به نقلى خداى قضا و قدر بود و در كنار درياى احمر بين مكه و مدينه در ناحيهء مشلّل در قديد قرار داشت و مردم مدينه و مكه و قبايل نزديك اين دو شهر آن را عبادت مىكردند و مورد ستايش هذيل و خزاعه هم بود . توجه اعراب به اين بت تا آنجا بود كه خود را « زيد منات » و « عبد منات » نامگذارى مىكردند . اين بت و معبدش در سال هشتم هجرى به دستور رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله تخريب شد . ( بتهاى عرب )
مناجات
مناجات
- سورهء مناجات
منادى
منادى
( م ) رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ ( آل عمران - 193 )
قرآن مجيد ( الاتقان ، ج 1 ، ص 183 )