فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٣
ملك القدوس ( م ل ك ل ق دّ )
ملت ابراهيم
ملت ابراهيم
فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً ( آل عمران - 95 )
در قرآن مجيد ( بقره 130 و 135 - آل عمران 95 - نساء 125 - انعام 161 - نمل 123 ) آمده كيش حضرت ابراهيم عليه السّلام .
ملخ‌هاى سرگردان . . .
ملخ‌هاى سرگردان . . .
خُشَّعاً أَبْصارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ كَأَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ . كه از هول آن به خوارى چشم برهم نهند ، سر از قبرها برآورده ، مانند ملخ به عرصهء محشر منتشر شوند . ( قمر - 7 )
- از تشبيهات قرآن است در حشر و قيامت .
برانگيخته شدن انسان‌ها در قيامت در سراسيمگى و به هر سو پراكنده شدنشان به دسته‌هاى ملخ تشبيه شده كه در دشتى پراكنده و در هم و برهم و آشفته در حال حركت از اين سو به آن سو هستند و سر در گم و شتابان به هر طرف مىدوند . ( تشبيهات و تمثيلات قرآن - ص 267 )
ملقن ( م ل قّ )
ملقن ( م ل قّ )
كسى را مىگفتند كه قرآن ياد مىداد .
ملقن معمولا قرآن را زبانى به كودك ياد مىداد و روى لوحه نمىنوشت ، زيرا ممكن بود كه در صورت نوشته شدن روى لوحه به آيهء قرآن در زير دست بچه و يا پاك كردن آن از روى لوحه اهانت وارد آيد . ( آل بويه ، ص 492 )
ملك ( م )
ملك ( م )
قالُوا ما أَخْلَفْنا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنا ( طه - 78 )
قدرت بر تصرف در چيزى به استبداد و خود سرانه ( معارف و معاريف )
ملك ( م )
ملك ( م )
لا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعاً وَ لا ضَرًّا ( رعد - 16 )
مالك شدن و صاحب شدن ( قاموس قرآن )
ملك ( م )
ملك ( م )
سلطه . عظمت
1 . نام سوره‌اى است در قرآن مجيد - سورهء ملك
2 . وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ( آل عمران - 189 )
استعمال آن در قرآن به معنى حكومت و ادارهء امور است ( قاموس قرآن )
ملك ( م ل )
ملك ( م ل )
وَ قالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ ( انعام - 8 )
مفرد ( - ) ملائكه ( 2 )
ملك ( م ل )
ملك ( م ل )
وَ قالَ الْمَلِكُ إِنِّي أَرى سَبْعَ بَقَراتٍ سِمانٍ ( يوسف - 43 )
پادشاه . اين لفظ در قرآن عنوان خداوند است و گاه نيز جهت پادشاهان خارجى به كار رفته است و ظاهرا به همين جهات فرمانروايان عهد اسلامى از اخذ اين عنوان خوددارى داشته‌اند و معاويه كه اين عنوان را براى خود برگزيد اقدام او تا حدى مورد اعتراض زهاد عصر واقع شد . ( دائرة المعارف فارسى )
ملك الحق ( م ل ك ل قّ )
ملك الحق ( م ل ك ل قّ )
فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ ( طه - 114 )
فرمانروا . شاه فرمانروا بر همهء مخلوقات . از اسماى ذات الهى است ( نام‌ها و صفت‌هاى خداى رحيم ، ص 90 و 159 )
ملك القدوس ( م ل ك ل ق دّ )
ملك القدوس ( م ل ك ل ق دّ )
هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ ( حشر - 22 )