فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — الصفحة ٢٤
ابد ( اب )
ا
ا
ائمهء ضلالت
ائمهء ضلالت
وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ لا يُنْصَرُونَ ( قصص - 41 )
امامانى كه رهبران ضلال و گمراهى هستند و ائمهء نارند كه فرمان خويش را بر فرمان خدا مقدم مىدارند و حكم خويش را قبل از حكم او مىشمرند . اينان دعوت به ضلالت مىكنند و گروهى دعوتشان را پذيرا مىشوند و اينان در دوزخند ( تفسير نمونه ، ج 16 ، ص 91 به بعد - اعتقادات ، ص 126 )
ائمهء كفر
ائمهء كفر
فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ ( توبه - 12 )
قرآن فرمان مىدهد تا با رؤساى كفر و گمراهى پيكار كنند ، و اين‌كه بالخصوص دستور پيكار با آنان را صادر فرموده بدان جهت است كه آنانند كه پيروان خود را گمراه كنند . ( مجمع البيان )
ائمهء هدايت
ائمهء هدايت
وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا ( انبياء - 73 )
امامانى كه پيشواى متقين در مسير هدايت هستند كه فرمان خدا را بر فرمان خلق و ارادهء خود مقدم مىشمرند . ( تفسير نمونه ، ج 16 ، ص 91 به بعد - اعتقادات ، ص 126 )
ابابيل ( ا )
ابابيل ( ا )
وَ أَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبابِيلَ ( فيل - 3 )
1 . مرغانى كه براى شكستن و پراكندن اصحاب فيل آمدند . ( لغات قرآن )
2 . ابابيل نام آن پرنده نيست بلكه معنى وضعى دارد به اين معنى كه پرندگان مزبور ( كه بنابر مشهور شبيه به پرستو و چلچله بودند ) گروه گروه از هر طرف به سوى لشكر فيل آمدند ( تفسير نمونه )
اباريق ( ا )
اباريق ( ا )
بِأَكْوابٍ وَ أَبارِيقَ وَ كَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ( واقعه - 18 )
واژه‌ايست كه در توصيف بهشت آمده جمع ابريق به معنى ظرف آب ( آبريز ) ، و احتمالا ريشه ابريق از واژهء ايرانى آبريز است . ( بينات - ش 7 - ص 61 و 62 )
اب الاول لتفسير قرآن
اب الاول لتفسير قرآن
از القاب ابن عباس است ( بينات - ش 28 - ص 103 )
ابد ( اب )
ابد ( اب )
ماكِثِينَ فِيهِ أَبَداً ( كهف - 3 )
هميشه . پيوسته . زمان مستمرى است كه قطع