فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٨

سورهء واقعه ( ق ع )

حق تسليم نشوند و به فرمان خدا گردن ننهند عاقبت دردناكى در پيش دارند .

سورهء نور

بيست و چهارمين سورهء قرآن مجيد و از سور مدنى است با 64 آيه ( بلا خلاف ) . بعد از سورهء مؤمنون و پيش از سورهء فرقان قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء 35 است ( به معنى روشنايى ) محتواى سوره مشتمل است بر :

1 . حد زنا ( مجازات زن و مرد زناكار ) .

2 . حكم نسبت دادن زنا به زنان پاكدامن .

3 . عدم پيروى از شيطان .

4 . نهى از چشم‌چرانى زن و مرد نسبت به هم و موضوع حجاب زن مسلمان .

5 . امر به ازدواج ( براى بىنيازى از زنا ) .

6 . آداب معاشرت و اصول تربيت فرزندان نسبت به پدران و مادران در رابطه با مسائل جنسى و نيز بعضى ديگر از آداب زندگى خانوادگى .

7 . مسائلى مربوط به توحيد و مبدأ و معاد .

8 . تسليم بودن در برابر فرمان پيامبر .

9 . حكومت جهانى مؤمنان صالح العمل .

سورهء ن و القلم ( نون و ل ق ل )

از بعضى روايات كه در فضيلت سورهء قلم آمده استفاده مىشود كه نام آن سورهء « ن و القلم » است . ( تفسير نمونه - پژوهشى در تاريخ قرآن كريم ، ص 147 - تاريخ قرآن ، ص 588 )

سورهء نون

همان ( - ) سورهء ن

سورهء نهارى ( ن )

سوره‌اى كه در روز نازل شده ( درآمدى به تحقيق در اهداف و مقاصد سوره‌هاى قرآن كريم ، ص 110 )

سورهء وافى

همان ( - ) سورهء وافيه

سورهء وافيه ( ى )

نام غير معروف سورهء فاتحة الكتاب است چون تمام آن بايد در نماز خوانده شود ، يا بدان جهت كه اين سوره در مذهب هيچ فقيه روا نباشد كه مبعض كنند . ( تفسير ابو الفتوح - مجمع البيان - منهج الصادقين )

سورهء واقع ( ق )

سورهء سأل سورهء الواقع ناميده مىشود . ( الاتقان ، ج 1 ، ص 196 )

سورهء واقعه ( ق ع )

پنجاه و ششمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 96 آيه . بعد از سورهء رحمان و پيش از سورهء مجادله قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء اول است ( از اسامى قيامت ) . محتواى سوره مشتمل است بر :

1 . آغاز ظهور قيامت و حوادث سخت و وحشتناك مقارن آن .

2 . گروه‌بندى انسان در آن روز به اصحاب يمين و اصحاب شمال و مقربين .

3 . مقامات مقربين و انواع پاداش آنها در بهشت .

4 . شرحى دربارهء اصحاب يمين و انواع مواهب الهى بر آنها .

5 . شرحى دربارهء اصحاب شمال و مجازات دردناك آنها در دوزخ .

6 . ذكر دلايلى پيرامون مسألهء معاد از طريق بيان قدرت خداوند و خلقت انسان از نطفهء ناچيز و تجلى حيات در گياهان و نزول باران و فروغ آتش كه در ضمن نشانه‌هايى از توحيد نيز محسوب مىشود .

7 . ترسيمى از حالت احتضار و انتقال از اين