فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٢
سورهء ملك ( م )
قرآن كريم )
سورهء مضاجع ( م ج )
سورهء مضاجع ( م ج )
نام ديگر سورهء سجده ( سوره 32 ) به تناسب آيهء 16 ( الاتقان ، ج 1 ، ص 194 - تاريخ قرآن ، ص 585 - تفسير نمونه )
سورهء مطففين ( م ط فّ )
سورهء مطففين ( م ط فّ )
هشتاد و سومين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 36 آيه ( به اجماع ) . بعد از سورهء انفطار و پيش از سورهء انشقاق قرار دارد . مأخذ اسم سورهء آيهء اول است ( به معنى كم‌فروشان ) . محتواى سوره مشتمل است بر :
1 . هشدار و تهديد شديد نسبت به كم‌فروشان .
2 . ميان اين مطلب كه گناهان بزرگ از عدم ايمان راسخ به رستاخيز سرچشمه مىگيرد .
3 . ذكر سرنوشت فجار در آن روز بزرگ .
4 . مواهب عظيم و نعمت‌هاى روح‌پرور نيكوكاران در بهشت .
5 . استهزاى جاهلانه كافران نسبت به مؤمنان و معكوس شدن اين كار در قيامت .
سورهء معارج ( م ر )
سورهء معارج ( م ر )
هفتادمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 43 آيه . بعد از سورهء حاقه و پيش از سورهء نوح قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء 3 است ( به معنى نردبان‌ها . جاهاى بالا شدن ) .
محتواى سوره مشتمل است بر :
1 . ذكر داستان عذاب دنيوى كسى كه تقاضاى عذاب الهى كرد .
2 . ذكر بسيارى از خصوصيات قيامت و مقدمات آن و حالات كفار در آن روز .
3 . بيان قسمت‌هائى از صفات انسان‌هاى نيك و بد كه او را بهشتى يا دوزخى مىكند .
4 . انذارهايى نسبت به مشركان و مسألهء رستاخيز .
سورهء معرفه
سورهء معرفه
نام ديگر سورهء توحيد . ( پژوهشى در تاريخ قرآن كريم ، ص 105 )
سورهء معصرات ( م ص )
سورهء معصرات ( م ص )
سورهء عم ( نبأ ) را گويند ( منهج الصادقين - الاتقان ، ج 1 ، ص 196 )
سورهء مقشقشه ( م ق ق ش )
سورهء مقشقشه ( م ق ق ش )
1 . نام ديگر سورهء توبه . در تسميهء مقشقشه ( به معنى رهاننده ) ابن عباس گويد به خاطر آن‌كه هركه بدان ايمان داشته باشد از نفاق و شرك رها گردد ، زيرا در اين سوره دعوت به اخلاص شده .
( منهج الصادقين - مجمع البيان )
2 . نام سورهء توحيد است ( پژوهشى در تاريخ قرآن كريم - ص 150 )
3 . نام سورهء الكافرون است ( الاتقان - ج 1 - ص 196 )
سورهء مكى
سورهء مكى
سوره‌اى كه در مكه نازل شده - آيهء مدنى - مكى
سورهء ملائكه ( م ء ك )
سورهء ملائكه ( م ء ك )
سورهء فاطر - از ملائكه در آيهء اول اين سوره ياد شده ( تاريخ قرآن ، ص 586 - الاتقان ، ج 1 ، ص 194 )
سورهء ملك ( م )
سورهء ملك ( م )
شصت و هفتمين سوره قرآن مجيد و از سور مكى است با 30 آيه . بعد از سوره تحريم و پيش از سوره قلم قرار دارد . مأخذ اسم سوره آيه اول است ( به معنى پادشاهى و مراد پادشاهى خداوند است . پادشاهى و تصرف كارها به دست قدرت خداوند است و بس ) . و محتواى سوره مشتمل است بر :