فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٧

سورهء صف

1 . مسألهء توحيد و مبارزه با شرك و مسألهء نبوت رسول اكرم و لجاجت دشمنان مشترك در برابر اين دو امر .

2 . انعكاس گوشه‌هايى از تاريخ نه تن از پيامبران الهى بالخصوص در مورد حضرت داود و حضرت سليمان و حضرت ايوب و مشكلاتشان در زندگى و در دعوت به سوى خدا كه درسى آموزنده باشد براى مؤمنان نخستين كه تحت فشار شديدى قرار داشتند .

3 . سرنوشت كفار طاغى و ياغى در قيامت و هشدار به افراد بىايمان كه پايان كارشان كجاست .

4 . آفرينش انسان و مقام والاى او و سجده كردن فرشتگان براى آدم و ذكرى از داستان ابليس ( تا كوردلان در برنامه‌هاى انحرافى خود تجديدنظر كنند و از زمرهء شياطين به درآيند ) .

5 . تهديد دشمنان لجوج و تسلاى خاطرى براى رسول خدا و بيان اين واقعيت كه رسول خدا در دعوت خود هيچ‌گونه اجر و مزدى از كسى نمىطلبد و هيچ درد و رنجى براى كسى نمىخواهد .

سورهء صاد

سورهء صاد

همان - سورهء ص

سورهء صافات ( فّ )

سورهء صافات ( فّ )

سى و هفتمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 182 آيه . بعد از سورهء يس و پيش از سورهء ص قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء اول است ( به معنى صف كشيدگان ) . محتواى سوره مشتمل است بر :

1 . بحثى راجع به گروه‌هايى از ملائكه و در مقابلشان گروهى از شياطين سركش و سرنوشتشان .

2 . انكار كفار نبوت و معاد را و عاقبت كار آنها در قيامت و به عذاب گرفتار شدنشان .

3 . شرح بخشى از نعمت‌هاى مهم بهشتى و شادكامىهاى بهشتيان .

4 . قسمتى از تاريخ انبياى بزرگى مانند حضرت نوح ، حضرت ابراهيم ، حضرت اسحاق ، حضرت موسى ، حضرت هارون ، حضرت الياس ، حضرت لوط ، حضرت يونس ( عليهم السلام ) به صورت فشرده و در عين حال مؤثر و نافذ ( و در اين ميان بحث دربارهء حضرت ابراهيم و مواقف مختلف زندگى او مشروح‌تر آمده است ) .

5 . در هم كوبيدن يكى از بدترين نوع شرك كه اعتقاد به رابطهء خويشاوندى ميان خداوند و جن و فرشتگان باشد .

6 . طرح پيروزى لشكر حق بر لشكر كفر و شرك و نفاق و گرفتار شدن آنها در چنگال عذاب الهى ، ضمن تنزيه و تقديس پروردگار از نسبت ناروايى كه مشركان به او مىدهند .

سورهء صالح

سورهء صالح

سورهء شمس ( تاريخ قرآن ، ص 590 )

سورهء صف

سورهء صف

شصت و يكمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى و يا مدنى است با 14 آيه ( بلاخلاف ) . بعد از سورهء ممتحنه و پيش از سورهء جمعه قرار دارد .

مأخذ اسم سوره ، آيهء 4 است . محتواى سوره مشتمل است بر :

1 . تسبيح خداوند .

2 . دعوت به هماهنگى گفتار و كردار و پرهيز از سخنان بىعمل .

3 . دعوت به جهاد با عزم راسخ و اتحاد كامل .

4 . يادآورى از پيمان‌شكنى بنى اسرائيل و بشارت