فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٠

سورهء حمد القصرى

مىكنند .

5 . معيار ارزش انسان و اهميت مسألهء تقوا .

6 . آشكار نمودن ايمان علاوه بر اعتقاد قلبى در جهاد با اموال و نفوس .

7 . هديهء الهى بودن اسلام و ايمان براى مؤمنان .

8 . علم خداوند و آگاهى او از همهء اسرار نهان عالم هستى .

سورهء حديد ( ح )

سورهء حديد ( ح )

پنجاه و هفتمين سورهء قرآن و از سور مدنى است با 28 آيه . پس از سورهء واقعه و پيش از سورهء مجادله قرار دارد و مأخذ اسم سوره آيهء 25 است . محتواى سوره مشتمل است بر :

1 . ستايش پروردگار .

2 . توحيد و صفات پروردگار .

3 . بيان عظمت قرآن .

4 . تشويق به انفاق و سرزنش بخيلان .

5 . جهنمى بودن تكذيب‌كنندگان آيات خداوند و بهشتى شدن ايمان آورندگان .

6 . دعوت به ايمان و خروج از شرك و انعكاس سرنوشت جمعى از اقوام كافر پيشين و ذكر نام پيامبرانى چند .

7 . سرگرمى و زينت شمردن زندگى دنيا .

8 . مذمت رهبانيت .

9 . برشمردن صلابت و منفعت آهن ( حديد ) .

سورهء حسين بن على

سورهء حسين بن على

در حديثى منقول از امام صادق عليه السّلام آمده است . « سورهء فجر را در هر نماز واجب و مستحب بخوانيد كه سورهء حسين بن على است . هركسى آن را بخواند با حسين بن على در قيامت در درجهء او از بهشت خواهد بود » .

سورهء حشر ( ح )

سورهء حشر ( ح )

پنجاه و نهمين سورهء قرآن مجيد از سور مدنى است با 24 آيه ( به اجماع ) . بعد از سورهء مجادله و پيش از سورهء ممتحنه قرار دارد و مأخذ اسم سوره ، آيهء 2 است . محتواى سوره مشتمل است بر :

1 . تسبيح و تنزيه عمومى موجودات در برابر خداوند .

2 . بازگويى درگيرى با يهود پيمان‌شكن مدينه .

3 . داستان همكارى منافقان با يهود پيمان‌شكن مدينه .

4 . طرز تقسيم غنايم .

5 . معاملهء مهاجران قديم و جديد و انصار با يكديگر .

6 . دعوت به ترسيدن از خداى دانا به اعمال انسان .

7 . ستايش خداوند به برشمردن قسمتى از اوصاف جمال و جلال خدا و اسماى حسناى او .

سورهء حم اولى

سورهء حم اولى

نام سورهء غافر ( درآمدى به تحقيق در اهداف و مقاصد سوره‌هاى قرآن كريم ، ص 548 )

سورهء حمد

سورهء حمد

سورهء فاتحة الكتاب را گويند . ( الاتقان ، ج 1 ، ص 191 )

سورهء حمد الاولى

سورهء حمد الاولى

سورهء حمد را گويند ( پژوهشى در تاريخ قرآن كريم ، ص 100 - الاتقان ، ج 1 ، ص 191 )

سورهء حمد القصرى

سورهء حمد القصرى

سورهء حمد را گويند ( پژوهشى در تاريخ قرآن كريم ، ص 100 - الاتقان ، ج 1 ، ص