فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — الصفحة ١٧٦
سحر ( س )
2 . سجده براى خدا بود و آدم قبله بود نظر به آن كه سجدهء عبادت براى غير خدا جايز نيست .
3 . سجده به مغوى لغوى است يعنى انقياد و خضوع نه معنى شرعى آن‌كه روى بر خاك نهادن و يكى از اركان نماز است ( فرهنگ فروزانفر )
سجدهء تلاوت
سجدهء تلاوت
پيشانى گذاردن بر زمين با شنيدن يا قرائت 15 آيهء قرآن - سجده‌هاى قرآن
سجدهء لقمان
سجدهء لقمان
- سوره سجده لقمان .
سجده‌هاى قرآن
سجده‌هاى قرآن
در پانزده مورد از آيات قرآن مجيد به علت تلاوت ( يا شنيدن ) آن بايد سجده نمود و پيشانى بر زمين گذاشت كه در مواردى واجب و در مواردى مستحب است .
1 . سجدهء واجب - قارى يا مستمع تمامى هريك از آيه‌هاى چهار گانهء قرآن مجيد بايد بلافاصله سجده كند . و اين آيات عبارتند از : آيهء آخر سورهء نجم . آيهء آخر سورهء علق . آيهء 15 سورهء سجده . آيهء 37 سورهء حم سجده ( فصلت )
2 . سجدهء مستحب - يا سجدهء مندوبه . سجده‌اى است كه با قرائت يا شنيدن هريك از آيات يازده‌گانه انجامش ثواب دارد و اين آيات عبارتند از آيه‌هاى 48 نحل - 15 رعد - 58 مريم - 107 بنى اسرائيل - 25 نمل - 60 فرقان - 24 ص - 77 و 18 حج - 206 اعراف - 121 انشقاق ( توضيح المسائل ، مسأله 1102 - انيس المقلدين ، ص 11 - و . . . )
سجل ( س )
سجل ( س )
متصل خواندن سوره را . ( لغت‌نامه )
سجيل ( س جّ )
سجيل ( س جّ )
سنگ كه سه بار در قرآن مجيد از آن ياد شده است :
1 . وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ ( حجر 74 - هود 82 ) سنگ‌هايى كه بر قوم لوط ( هنگامى كه مورد عذاب خداوند قرار گرفتند ) فرو ريخت .
2 . تَرْمِيهِمْ بِحِجارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ ( فيل - 4 ) سنگباران شدن اصحاب فيل
سجين ( س جّ )
سجين ( س جّ )
وَ ما أَدْراكَ ما سِجِّينٌ ( مطففين - 8 )
دوزخ . از مجموع روايات برمىآيد كه سجين مكانى است بسيار پست در دوزخ كه اعمال يا نامهء اعمال بدكاران را در آن مىنهند ، يا سرنوشت آنها گرفتار شدن در آن زندان است ( تفسير نمونه )
سحت
سحت
- اكل سحت
سحر ( س ح )
سحر ( س ح )
وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ( ذاريات - 18 )
بخش آخر شب پيش از طلوع فجر و آيه از استغفار در سحرگاه‌ها ( اسحار ) حكايت مىكند كه بهترين وقت براى ياد خداست . و از امام صادق عليه السّلام منقول است كه فرمود بهترين وقتى كه در آن خدا را بخوانيد سحرهاست . ( معارف و معاريف - قاموس قرآن )
سحر ( س )
سحر ( س )
خدعه . آنچه عوامل آن نامرئى و مرموز باشد . و در قرآن مجيد :
1 . مِنْ سِحْرِهِمْ أَنَّها تَسْعى ( طه - 66 )
مقصود از سحر فريفتن و تردستى و شعبده و چشم‌بندى است و حقيقتى ندارد كه بتواند در اشياء تصرفى كند و اثرى بگذارد بلكه اين تردستى و چشم‌بندى ساحران است كه آن‌چنان جلوه