ابصار العين في انصار الحسين ( ع ) ( سلحشوران طف ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٧
عبد اللّه بن حسين بن على بن أبي طالب عليه السّلام
عبد اللّه بن حسين بن على بن أبي طالب عليه السّلام
عبد اللّه بن حسين بن على بن أبي طالب عليه السّلام
وى در مدينه و به گفتهاى در كربلا ديده به جهان گشود . مادرش رباب دختر امرء القيس بن عدى ، أوس بن جابر بن كعب بن عليم بن جناب بن كلب و مادر رباب ، هند الهنود دختر ربيع بن مسعود بن مصاد بن حصن بن كعب ياد شده و مادر هند ، ميسون دختر عمرو بن ثعلبة بن حصين بن ضمضم و مادر ميسون ، رباب دختر أوس بن حارثة بن لام طايى است كه ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام دربارهء او مىفرمايد :
لعمرك إننى لأحب دارا * تحل بها سكينة و الرّباب
احبّهما و أبذل جل مالى * و ليس لعاتب عندي عتاب
يعنى : به جانت سوگند ! خانهاى را دوست دارم كه سكينه و رباب در آن حضور داشته باشند .
آنان مورد علاقهء من هستند و بيشترين اموال خويش را برايشان هزينه مىكنم و در اين كار ، جاى سرزنش هيچ نكوهش‌گرى وجود ندارد .
امرء القيس سه تن از دختران خويش را در مدينه به ازدواج امير المؤمنين و حسن و حسين عليهم السّلام در آورده و ماجراى وى معروف است . رباب ، همسر امام حسين عليه السّلام و سكينه و عبد اللّه ، فرزندان حضرت از آن بانو مىباشند .
به گفتهء مسعودى ، اصفهانى ، طبرى و ديگران : آن‌گاه كه حسين عليه السّلام از خويشتن مأيوس و نوميد گشت به سمت خيمهء خود رفت و كودك خردسالش را خواست تا با او خداحافظى كند . خواهرش زينب كودك را نزد برادر آورد . حضرت او را از خواهر ستاند و در آغوش گرفت و در حالى كه به صورت او مىنگريست ناگهان تيرى به گلوى او نشست و وى را به شهادت رساند « 1 »
.
گفتهاند : حسين عليه السّلام با دست خود خون گلوى كودكش را گرفت و به آسمان پاشيد و عرضه داشت :
( 1 ) . طبرى تاريخ : 3 / 332 ؛ مقاتل الطالبين : 94 .