ابصار العين في انصار الحسين ( ع ) ( سلحشوران طف ) ( فارسي ) — الصفحة ١٧١
عمرو بن عبد اللّه همدانى جندعى
سوّار بن منعم بن حابس بن ابو عمير بن نهم همدانى نهدى
سوّار بن منعم بن حابس بن ابو عمير بن نهم همدانى نهدى « 1 »
او ، از جمله كسانى بوده كه قبل از آغاز نبرد ، حضور امام حسين عليه السّلام شرفياب شد و در نخستين حمله ، به مبارزه پرداخت و زخمى شد و از اسب به زمين افتاد .
در حدائق الورديه مىگويد : سوّار بن منعم ، تا زمانى كه از اسب به زير افتاد ، مبارزه نمود ، او را اسير كرده نزد عمر سعد بردند . وى خواست او را به قتل برساند ، قبيلهاش واسطه شدند ، با همان جراحات نزد آنان باقى ماند و شش ماه بعد به شهادت رسيد « 2 »
.
به گفتهء برخى تاريخنگاران : وى در اسارت ماند تا به شهادت نايل شد و وساطت نزديكان او صرفا براى رهايى او از كشتن صورت گرفت و عبارتى كه از حضرت در زيارت ناحيهء مقدسه آمده ، حاكى از همين معناست ؛ آنجا كه فرمود :
« السّلام على الجريح المأسور ، سوّار بن أبى عمير النهمى » كه مىتوان اين عبارت را بر اسارت وى در همان آغاز نبرد ، حمل نمود .
عمرو بن عبد اللّه همدانى جندعى
عمرو بن عبد اللّه همدانى جندعى
بنى جندع تيرهاى از همدانيان به شمار مىآمدند . عمرو جندعى از جمله افرادى بود كه قبل از آغاز جنگ در كربلا خدمت امام حسين عليه السّلام شرفياب شد و در كنار آن حضرت ماند .
در حدائق گفته است : وى در ركاب ابا عبد اللّه عليه السّلام مبارزه كرد و در اثر زخم كارى كه از ناحيهء سر بر او وارد شده بود ، از اسب به زمين افتاد و هنوز رمقى در بدن
( 1 ) . شيخ طوسى در رجال : 101 ، شمارهء 989 ، او را از ياران امام حسين عليه السّلام شمرده است .
( 2 ) . در حدائق : 122 آمده كه « سوّار بن حمير جابرى » از قبيلهء همدان ، شش ماه پس از زخمى شدن به شهادت رسيد .