ابصار العين في انصار الحسين ( ع ) ( سلحشوران طف ) ( فارسي ) — الصفحة ١٧٠
ابو عمره ، زياد همدانى صائدى
كعب ، صائد بن شرحبيل بن شراحيل بن عمرو بن جشم بن حاشد بن خيرون بن عوف همدانى است .
بنى صائد تيرهاى از همدانيان بودهاند .
به گفتهء طبقات‌نويسان : عريب پدر زياد از ياران رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و فرزندش ابو عمره نيز اندكى حضرت را درك كرده بوده ، وى دلاور مردى پارسا ، و در عبادت و نيايش ، شهره بوده است . صاحب « إصابه » مىگويد : ابو عمره در كربلا حضور يافت و در ركاب امام حسين عليه السّلام به شهادت رسيد « 1 »
.
ابن نما ، از مهران كاهلى غلام آنان روايت كرده كه گفت : من همراه امام حسين عليه السّلام در كربلا حضور داشتم ، مردى را ديدم كه به شدت مبارزه مىكرد و هرگاه بر عدهاى يورش مىبرد ، همه را پراكنده مىساخت و سپس نزد امام حسين عليه السّلام بازمىگشت و بدان حضرت عرضه مىداشت :
أبشر هديت الرشد يا بن أحمدا * فى جنّة الفردوس تعلوا صعّدا
يعنى : اى فرزند رسول خدا ! تو را مژده باد كه همه را به هدايت رهنمون گشتى و در بهشت برين در بهترين جايگاه قرار دادى .
راوى مىگويد : پرسيدم : اين فرد كيست ؟ او را ابو عمرهء حنظلى « 2 »
معرفى كردند . عامر بن نهشل مردى از تيرهء تيم اللات بن « 3 »
ثعلبه ، با او درگير شد و وى را به شهادت رساند و سر او را از تن جدا ساخت . به گفتهء ابن نما : ابو عمره ، اهل نيايش و شبزندهدارى بوده است « 4 »
.
( 1 ) . مامقانى گفته است : وى در كربلا حضور يافت و مبارزهاى سخت انجام داد تا اينكه در ركاب حسين عليه السّلام به شهادت رسيد ( تنقيح المقال : 1 / 456 ) .
( 2 ) . در نسخهء اصلى ، « نهشلى » آمده است .
( 3 ) . در نسخهء اصلى ، « من » به جاى « بن » وارد شده است .
( 4 ) . مثير الاحزان : 57 .