قصص الانبياء ( فارسى ) — الصفحة ٣٨
قصهء يازدهم نوح عليه السلام
الآية . گفت اگر تو نيامرزى من از گناه‌كاران باشم .
آنگاه كشتى نوح بر جودى قرار گرفت .
چنين گويند كه حق تعالى بكوهها ندا كرد كه من نوح را بر شما مىفرود آرم . همه كوهها سر برآوردند ، جودى سر فروكشيد ، گفت من كه باشم كه مرا آن محل بود كه ملك تعالى پيغامبرى چون نوح بر من فرود آرد . چون تواضع نمود حق تعالى كشتى نوح را به دو فرود آورد . قوله تعالى : وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ « 1 » . و آنگاه حق تعالى گفت : يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَ بَرَكاتٍ عَلَيْكَ وَ عَلى أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ « 2 » . گفت فرود آى بسلام و بركت‌هاى من بر تو و برين قوم كه با تواند و با امتانى كه از پس تو آيند . هركه مسلمان بود ، نه بر گروهى كه دنيا دهيم‌شان آنگاه عذاب كنيم‌شان دردناك و سخت .
آنگاه نوح از كشتى بيرون آمد و آن آب از سر كوهها فرود آمد و جهان پرآب بود . وى چهل روز بر سر كوه مىبود با آن همه خلق ، و آب اندك‌اندك فرود مىآمد تا آنگاه كه به زمين رسيد . گويند اين
] b 71 [
كبوتر رعبى را بفرستاد تا بيامد و بر سر آب بنشست كه بنگرد تا آب بچه حدّست . بنگرست تا سر زانوى وى بود از بهر آنست كه او را از ساقها فروموى نيست كه در آن آب بسوخت . آنگاه نوح عليه السّلام بر وى آفرين كرد و ازين است كه مردمان را بر كبوتر شفقت است .
پس نوح شادى كرد و از كشتى بيرون آمد . چون آب فرو نشست جهان نيكو شد و آن خلق كه با او بودند از هر جنس پراكنده شدند و هر جاى وطن ساختند .
و چون نوح عليه السّلام از كشتى بيرون آمد جملهء آدميان هشتاد و دو تن
( 1 ) - هود 44 ( 2 ) - هود 48