المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ٥١

سوره بقره

آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف

180 / إِنْ تَرَكَ خَيْراً / محل وقف نيست [ 1 ] ( اختيار مؤلف ) تام ( قول نافع ، محمد بن عيسى اصبهانى و دينورى ) [ 2 ]

181 / عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ / كافى

181 / سَمِيعٌ عَلِيمٌ / اكفى نسبت به موضع قبل

182 / غَفُورٌ رَحِيمٌ / تام

184 / أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ / كافى

184 / مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ / كافى

184 / طَعامُ مِسْكِينٍ / كافى

184 / فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ / كافى

184 / إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ / كافى [ 3 ]

[ 1 ] - زيرا « الْوَصِيَّةُ » متعلق به عبارت « كُتِبَ » مىباشد و يعنى وصيت كردن براى شما واجب گرديد . [ 2 ] - جايز است « الْوَصِيَّةُ » از عبارت قبل جدا شود و بنابر مبتدا بودن مرفوع شود و خبر ، محذوف باشد و يا چنين در نظر گرفته شود كه « و عليكم الوصية » و نايب فاعل « كُتِبَ » ، ضميرى باشد كه « الْوَصِيَّةُ » بر آن دلالت كند و تقدير « كتب عليكم الايصاء » باشد . [ 3 ] - سپس آيه بعد « شَهْرُ رَمَضانَ » آغاز مىشود با رفع بنابر در نظر گرفتن مبتدايى به‌صورت « المفترض عليكم شهر رمضان » يا آن‌كه « شَهْرُ رَمَضانَ » مبتدا بوده و خبر در عبارت « الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ » باشد .