المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٦

گفتار ششم : وقف قبيح

اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ » « 1 » زيرا منظور از عبارت اول ، مؤمنان هستند ولى متوليان كبر ، منافقانند كه در آخرت ، عذابى بزرگ براى ايشان در نظر گرفته شده و منظور از ايشان « عبد الله بن ابىّ بن سلّول » است . همچنين وقف بر « انّى فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ وَ أَخِي هارُونُ » « 2 » زيرا موسى عليه السلام از كشته شدن خود مىترسيد نه از كشته شدن برادرش . « وَ أَخِي هارُونُ » مستأنفه است و دربارهء او صفت و حالتى « 3 » بيان شده است . و هرچه شبيه اين موارد باشد نيز حكمش چنين است .

و نيز ، از اين وقف‌هاى قبيح ، وقف بر اسمهايى است كه وصف‌هاى بعدشان حقيقت و نوع آنها را مشخص مىكند ؛ مانند « فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ » « 4 » زيرا نمازگزاران ، افرادى ستوده و ممدوح هستند كه « ويل » بر ايشان شايسته نيست و وصف‌شدگان با عبارت بعد « الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ » كسانى هستند كه مورد عتاب خداوند در آيه شريفه‌اند .

قبيح‌تر از اين نوع ، وقف بر حرف نفى است كه حرف ايجابى بعدش بيايد ؛ مانند :

« لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ » « 5 » ، « ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ » « 6 » ، « لا إِلهَ إِلَّا أَنَا » « 7 » و مشابه‌هايش . اگر كسى بدون مشكل و اضطرار ، قبل از حرف ايجاب و اثبات وقف نمايد ، اين كار گناه بزرگى است زيرا در اين صورت ، معنى هرآنچه غير خدا پرستش مىشود ، خواهد بود . همچنين در « وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا مُبَشِّراً وَ نَذِيراً » « 8 » و « وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا

( 1 ) - نور : 11 . ( 2 ) - قصص : 33 و 34 . ( 3 ) - فصيحتر بودن او از موسى عليه السّلام . ( 4 ) - ماعون : 4 . ( 5 ) - محمد : 19 . ( 6 ) - آل عمران : 62 ، صافات : 35 . ( 7 ) - طه : 14 . ( 8 ) - اسراء : 105 .