المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٤

گفتار ششم : وقف قبيح

قبل برگردد تا ماقبل را به مابعد وصل نمايد . البته اگر اين كار را [ از روى عدم توانايى ] انجام نداد ، اشكالى ندارد .

على بن كيسه گفته است : وقف بر مضاف صحيح نيست مگر اينكه با خواندن مجدد ، اصلاح شود .

قبيح‌تر از اين نوع ( يعنى وقف بر مضاف ) در مواردى است مانند : « لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا » « 1 » ، « لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قالُوا » « 2 » ، « وَ قالَتِ الْيَهُودُ » « 3 » ، « وَ قالَتِ النَّصارى » « 4 » ، « مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ » « 5 » ، « وَ مَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ » « 6 » ، « وَ ما لِيَ » « 7 » ، « فَبَعَثَ » « 8 » ، « و قالُوا أَ بَعَثَ » « 9 » ، « و قالُوا » « 10 » و ابتدا از بعد از آنها يعنى : « إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ » ، « إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ » ، « عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ » ، « الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ » ، « وَلَدَ اللَّهُ » ، « إِنِّي إِلهٌ مِنْ دُونِهِ » ، « لا أَعْبُدُ » ، « اللَّهُ غُراباً » ، « اللَّهُ بَشَراً رَسُولًا » و « اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً » به خاطر اينكه با اين فاصله انداختن ، معنى از بين مىرود « 11 » .

نظير اينها در قبح وقف مواردى است مانند : « فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ وَ اللَّهُ » « 12 » ، « لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِ وَ لِلَّهِ » « 13 » ، « إِنَّ اللَّهَ لا يَسْتَحْيِي » « 14 » ، « إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي » « 15 » ،

( 1 ) - آل عمران : 181 . ( 2 ) - مائده : 17 . ( 3 ) - توبه : 30 . ( 4 ) - توبه : 30 . ( 5 ) - صافات : 151 . ( 6 ) - انبياء : 29 . ( 7 ) - يس : 22 . ( 8 ) - مائده : 31 . ( 9 ) - اسراء : 94 . ( 10 ) - مريم : 88 . ( 11 ) - در اين‌گونه موارد ، شروع از بعدشان نسبت به وقف بر آنها قبيحتر است . ( 12 ) - بقره : 258 . ( 13 ) - نحل : 60 . ( 14 ) - بقره : 26 . ( 15 ) - غافر : 28 .