المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ٢٣١

سوره هود

آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف

77 / يَوْمٌ عَصِيبٌ / كافى

78 / رَجُلٌ رَشِيدٌ / كافى

79 / نُرِيدُ / كافى

80 / إِلى رُكْنٍ شَدِيدٍ / كافى

81 / إِلَّا امْرَأَتَكَ / كافى [ 1 ]

81 / ما أَصابَهُمْ / اكفى نسبت به موضع قبل

81 / إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ / اكفى نسبت به دو موضع قبل [ 2 ]

82 / مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ / تام نيست [ 3 ] تام ( قول نافع ، الاخفش و محمد بن عيسى )

[ 1 ] - خواه آنكه « إِلَّا امْرَأَتَكَ » خوانده شود كه كلمه « امرأت » منصوب و مستثنى از كلمه « اهل » - در عبارت « فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ » - باشد يا مستثنى از « وَ لا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ » خواه اينكه بنابر يكى از طرق غير مشهور روايت ابن جمّاز از ابو جعفر و قرائات ابن كثير و ابو عمرو « إِلَّا امْرَأَتَكَ » بدل از « أَحَدٌ » باشد . [ 2 ] - علت اكفى بودن اين موضع نسبت به مواضع قبل ، اين است كه بعضى از مفسرين گفته‌اند : لوط عليه السّلام [ به فرشتگان ] گفت : ايشان را تا صبح به تأخير نيندازيد ! فرشتگان گفتند : أَ لَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ . [ 3 ] - تام نيست زيرا « مُسَوَّمَةً » در آيه بعد ، صفت براى « حِجارَةً » در آيه قبل است .