المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٥

سوره هود

آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف

20 / لَهُمُ الْعَذابُ / كافى [ 1 ] غير كافى [ 2 ]

22 / هُمُ الْأَخْسَرُونَ / تام

24 / هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلًا / كافى

24 / أَ فَلا تَذَكَّرُونَ / تام

25 / إِلى قَوْمِهِ / غير كافى [ 3 ] محل وقف است ( قول ابن الانبارى )

25 / نَذِيرٌ مُبِينٌ / كافى

26 / يَوْمٍ أَلِيمٍ / كافى

27 / بَلْ نَظُنُّكُمْ كاذِبِينَ / كافى

[ 1 ] - چنانچه « ما » در عبارت « ما كانُوا يَسْتَطِيعُونَ السَّمْعَ » ، نافيه باشد . [ 2 ] - اگر « ما » در ادامه آيه ، در محل نصب باشد و تقدير آن « بما كانوا » باشد [ يا ظرف و در محل نصب باشد ] . [ 3 ] - بنابر هر دو قرائت « إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ » و « إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ » در ادامه آيه ؛ زيرا در صورت اول ، تقدير آيه چنين است : « فقال انى لكم . . . » يعنى « ان » و جمله بعدش مقول قول است و درصورت دوم ، تقدير آيه به صورت « بانّى لكم . . . » است يعنى مفعول فعل « أَرْسَلْنا » خواهد بود . پس در هر دو صورت ، ادامه آيه به فرستاده شدن نوح عليه السّلام تعلق دارد ، بنابراين قول ابن انبارى صحيح نيست .