المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ٢١٥

سوره يونس

آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف

33 / لا يُؤْمِنُونَ / كافى

34 / فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ / كافى

35 / إِلَّا أَنْ يُهْدى / كافى

35 / فَما لَكُمْ / محل وقف نيست حسن [ 1 ] ( قول ابن انبارى ) نيكو ( قول ابو حاتم ) تام [ 2 ] ( قول زجاج )

35 / كَيْفَ تَحْكُمُونَ / تام

39 / تَأْوِيلُهُ / كافى

40 / مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ / كافى

45 / يَتَعارَفُونَ بَيْنَهُمْ / كافى

49 / إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ / كافى

53 / قُلْ إِي وَ رَبِّي / محل وقف نيست [ 3 ] حسن [ 4 ] ( قول ابن انبارى )

[ 1 ] - معناى توبيخ دارد . [ 2 ] - معنى و جمله تمام است ؛ يعنى : در بندگى بت‌ها چه چيزى براى شما وجود دارد ؟ [ 3 ] - زيرا اين عبارت قسم و بر سر عبارت بعدى آمده است ، لذا عبارت بعدى از اين جدا نمىشود . [ 4 ] - استدلال ابن انبارى اين است كه مثل عبارت « قسم به جان خودم » مىباشد و سپس از « إِنَّهُ لَحَقٌّ » جمله ديگرى آغاز مىشود .