المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٥

سوره توبه

آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف

102 / رَحِيمٌ / تام

103 / سَكَنٌ لَهُمْ / كافى

103 / عَلِيمٌ / تام

104 / الرَّحِيمُ / تام

105 / بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ / تام

106 / حَكِيمٌ / كافى [ 1 ] تام [ 2 ] [ اختلاف قرائت ]

107 / لَكاذِبُونَ / تام

108 / لا تَقُمْ فِيهِ أَبَداً / كافى ( گفته شده ) تام

108 / أَنْ تَقُومَ فِيهِ / كافى

108 / أَنْ يَتَطَهَّرُوا / كافى

108 / الْمُطَّهِّرِينَ / اكفى نسبت به موضع قبل

[ 1 ] - بنابراينكه آيه بعد ، « وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا » ، عطف بر عبارات قبلى و معناى آن چنين باشد : « و منهم الذين اتخذوا مسجدا ضرارا » . [ 2 ] - بنابر قرائات نافع ، ابو جعفر و ابن عامر در آيه بعد « الَّذِينَ اتَّخَذُوا » ، [ بدون واو ] وقف در انتهاى آيهء 106 تام است ، زيرا « الَّذِينَ » مبتدا و خبر آن « لا يَزالُ بُنْيانُهُمُ » است ؛ البته خبر آن را « لا تَقُمْ فِيهِ أَبَداً » يا محذوف و با تقدير « ينتقم منهم » و يا « يعذّبون » نيز گفته‌اند .