المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٠

سوره توبه

آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف

51 / هُوَ مَوْلانا / كافى ( گفته شده ) تام

51 / الْمُؤْمِنُونَ / اكفى و اتم نسبت به موضع قبل

52 / مُتَرَبِّصُونَ / كافى

53 / فاسِقِينَ / كافى

54 / وَ هُمْ كارِهُونَ / كافى

55 / وَ لا أَوْلادُهُمْ / كافى [ 1 ] ( قول حسن ) غير كافى [ 2 ] ( قول ابن عباس )

55 / كافِرُونَ / كافى

56 / يَفْرَقُونَ / كافى

57 / وَ هُمْ يَجْمَحُونَ / تام

58 / إِذا هُمْ يَسْخَطُونَ / كافى [ 3 ]

59 / راغِبُونَ / تام

60 / مِنَ اللَّهِ / كافى

[ 1 ] - درصورتىكه منظور از عذاب در آيه ، انفاق از روى اجبار - در دنيا - باشد . [ 2 ] - چنانچه منظور از عذاب ، عذاب آخرت باشد و تقدير آن ، « فلا تعجبك اموالهم و لا اولادهم فى الحياة الدنيا انما يريد الله ليعذبهم بها فى الآخرة » باشد ؛ در اين حالت « فِي الْحَياةِ الدُّنْيا » متصل به تعجب ابتداى آيه است . [ 3 ] - بنابر بعضى از نسخه‌هاى كتاب .