المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٩٨

سوره توبه

آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف

35 / ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ / تام

36 / ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ / كافى

36 / أَنْفُسَكُمْ / كافى

36 / مَعَ الْمُتَّقِينَ / تام

37 / ما حَرَّمَ اللَّهُ / كافى

37 / سُوءُ أَعْمالِهِمْ / اكفى نسبت به موضع قبل

37 / الْكافِرِينَ / تام

38 / مِنَ الْآخِرَةِ / كافى

38 / إِلَّا قَلِيلٌ / تام

39 / وَ لا تَضُرُّوهُ شَيْئاً / كافى

39 / قَدِيرٌ / تام

40 / إِنَّ اللَّهَ مَعَنا / كافى

40 / عَلَيْهِ / كافى [ 1 ] ( قول مختار مؤلف ) وقف كافى نيست [ 2 ]

[ 1 ] - اگر ضمير در « عَلَيْهِ » به ابو بكر متعلق باشد ، وقف كافى است . از سعيد بن جبير نقل شده است كه درمورد اين آيه گفت : « [ آرامش ] بر ابو بكر نازل شد زيرا آرامش همواره با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است » . [ 2 ] - اگر ضمير در « عَلَيْهِ » به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بازگردد ، وقف بر آن كافى نخواهد بود ؛ البته [ بنابر آنچه در بعضى از نسخه‌هاى كتاب آمده و قول تمام علما ] ضمير در « أَيَّدَهُ » به آن حضرت بازمىگردد .