المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٨٣

سوره اعراف

آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف

187 / إِلَّا هُوَ / كافى

187 / إِلَّا بَغْتَةً / كافى

187 / حَفِيٌّ عَنْها [ 1 ] / كافى

187 / عِنْدَ اللَّهِ / كافى

187 / لا يَعْلَمُونَ / تام

188 / ما شاءَ اللَّهُ / كافى

188 / وَ ما مَسَّنِيَ السُّوءُ / اكفى نسبت به موضع قبل

188 / يُؤْمِنُونَ / تام

189 / لِيَسْكُنَ إِلَيْها / كافى

189 / فَمَرَّتْ بِهِ / كافى

190 / فِيما آتاهُما / تام [ 2 ] ( قول مؤلف ) كافى ( قول ديگران )

190 / عَمَّا يُشْرِكُونَ [ 3 ] / كافى

[ 1 ] - معناى آن « يسئلونك عنها كانك حفى بهم » است . مجاهد گفته است : « كانك عالم بها » . [ 2 ] - زيرا اينجا پايان ماجراى آدم و حواست و موضوع بعدى جدا از آن است . [ 3 ] - منظور ، مشركان عرب است . قتاده درمورد « جَعَلا لَهُ شُرَكاءَ فِيما آتاهُما » گفته است : آن فرزند ، شريك پدر و مادرش در اطاعت ابليس بود از آن‌جهت كه نامش را عبد الحارث نهادند ولى در بندگى شيطان ، شريك نبودند . سپس گويد : قصه آدم و حوا تمام شد . « فَتَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ » يعنى مشركان از فرزندان حضرت آدم عليه السّلام .