المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٥٦

سوره انعام

آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف

137 / يَفْتَرُونَ / تام

138 / افْتِراءً عَلَيْهِ / كافى

138 / يَفْتَرُونَ / تام

139 / شُرَكاءُ / كافى

139 / وَصْفَهُمْ / كافى

139 / حَكِيمٌ عَلِيمٌ / تام

140 / عَلَى اللَّهِ / كافى

140 / مُهْتَدِينَ / تام

141 / وَ غَيْرَ مُتَشابِهٍ / كافى

142 / حَمُولَةً وَ فَرْشاً [ 1 ] / كافى

142 / عَدُوٌّ مُبِينٌ / كافى [ 2 ] ( قول كسايى ، فراء و على بن سليمان اخفش ) وقف غير كافى [ 3 ] ( قول ابو اسحاق زجاج و ديگران )

[ 1 ] - از ابو اسحاق ، ذيل آيهء « حَمُولَةً وَ فَرْشاً » نقل شده است : « الحمولة » يعنى چهارپايى كه طاقت حمل چيزى را دارد و « الفرش » يعنى شتران كم سن و سال . [ 2 ] - اگر « ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ » در آيه بعد ، به تقدير « انشا » ( بنابر قول كسائى يا فرّاء ) يا « كلوا لحم » ( بنابر قول اخفش ) منصوب باشد . [ 3 ] - اگر « ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ » بدل از « حَمُولَةً وَ فَرْشاً » ، در آيه 142 باشد ( بنابر قول زجاج ) يا بدل از « ما » در عبارت « مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ » - در آيه 142 - باشد ؛ كه در هر دو حالت ، آيه بعد متعلق به اين آيه است .