المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٤٣

سوره انعام

آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف

54 / الرَّحْمَةَ / كافى است و تام نيست [ 1 ] محل وقف نيست [ 2 ] وقف غير تام و غير كافى [ اختلاف قرائت ] [ 3 ]

54 / وَ أَصْلَحَ / محل وقف نيست [ 4 ]

[ 1 ] - بنابر قرائت « أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ » در ادامهء آيه ، درصورتىكه براى « أَنَّهُ » مبتدايى درنظر بگيريم و جمله به‌صورت « هى انّه » در تقدير گرفته شود . همچنين بنابر قرائت ابن كثير ، حمزهء ، كسايى ، ابو عمرو و روايت خلف به صورت « أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ » صحيح است درصورتىكه « أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ » جملهء جديدى باشد . [ 2 ] - بنابر قرائت « أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ » در ادامه آيه ، چنانچه « أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ » بدل از « الرَّحْمَةَ » باشد كه درآن‌صورت از آن جدا نمىشود . [ 3 ] - بنابر قرائت « أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ » در ادامه آيه ، درصورتىكه « أَنَّهُ » تفسير « الرَّحْمَةَ » يا « كَتَبَ » در عبارت قبل به معنى « قال » باشد [ يعنى « انّه . . . . » مقول قول فعل « قال » باشد ] زيرا دراين‌صورت جمله بعد ، متعلق به « الرَّحْمَةَ » است . [ 4 ] - بنابر هر دو قرائت يعنى « فَأَنَّهُ » و « فَأَنَّهُ » ؛ زيرا بعد از فاء جواب شرط واقع شده ، يا براى تكرار [ « انّ » در عبارت قبل ] مفتوح شده يا بنابر مقدّر گرفتن مبتدا به كار رفته باشد كه تقديرش اين‌چنين است « فالّذى له » يا « فامره انّ اللّه غفور رحيم له » يا خبر مقدّرى دارد به‌صورت « فله انّه غفور رحيم » يعنى « فله غفرانه » زيرا فاء متّصل به « انّ » در هر دو قرائت ، جواب « من » است و بين شرط و جوابش فاصله نمىافتد .