المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٣٦

سوره مائده

آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف

119 / صِدْقُهُمْ / كافى

119 / وَ رَضُوا عَنْهُ / كافى

119 / الْفَوْزُ الْعَظِيمُ / تام

120 / وَ ما فِيهِنَّ / كافى

120 / قَدِيرٌ / تام

[ 1 ] - عامل ناصب در ظرف « يَوْمَ » - در ابتداى آيه 109 - فعل مضمرى نظير « اتقوا » ، « احذروا » يا « اذكروا » مىباشد . [ 2 ] - زيرا « بِحَقٍّ » ، توضيح دهندهء « لِي » در همين عبارت است و معناى آن اين است كه « حق من نيست كه اين حرف را بزنم » . [ 3 ] - توجيه آن ، اين‌گونه است كه « ب » در « بِحَقٍّ » به « فَقَدْ عَلِمْتَهُ » برمىگردد با اين تقدير كه « ان كنت قلته فقد علمته بحقّ » كه اين توجيه اشتباه است زيرا تقدير گرفتن تأخير انداختن « بِحَقٍّ » از موارد مجاز [ غير حقيقت ] است و استعمال نمىشود مگر اينكه اشاره يا توفيقى نسبت به آن شده يا دليل قاطعى داشته باشد .