المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — الصفحة ١٢٣

سوره مائده

آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف

26 / فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ / محل وقف است [ 1 ] ( قول مختار مؤلف ، عكرمه ، قتاده ، نافع ، يعقوب ، اخفش و ابو حاتم )

26 / أَرْبَعِينَ سَنَةً / محل وقف نيست ( گفته شده ) محل وقف ( تام ) است [ 2 ]

26 / فَإِنَّها . . . يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ / ( بر « عليهم » و « سنة » وقف نمىشود و وقف بر « الارض » ) كافى است [ 3 ]

( قول ابن عباس ، ربيع ، سدى ، ابن عبد الرزاق و قول مختار بن جرير طبرى )

[ 1 ] - درصورتىكه قائل باشيم تحريم ورود به سرزمين مقدس ، دائمى بوده و سرگردانى چهل سال طول كشيده است . با عنايت به اين قول ، كلمه « أَرْبَعِينَ » به وسيلهء « يَتِيهُونَ » منصوب مىشود . كلبى گفته است : وقتى بنى اسرائيل گفتند : « هرگز داخل آن سرزمين نمىشويم » ، خداوند فرمود : « آن سرزمين براى هميشه بر ايشان حرام است » بااين‌حال فقط چهل سال در زمين سرگردان شدند » . وى مىگويد : « هيچ‌يك از افرادى كه با موسى عليه السّلام بودند داخل نشدند و تمام ايشان در بيابان مردند مگر دو نفر : يوشع بن نون و كالب يوفنا » . [ 2 ] - سپس از « يَتِيهُونَ » جمله جديدى آغاز مىشود . [ 3 ] - با اين توجه كه تحريم ورود به سرزمين مقدس و سرگردانى در بيابان ، چهل سال بوده است . دراين‌صورت ، « أَرْبَعِينَ » براى توضيح و تفسير « مُحَرَّمَةٌ » منصوب شده است .