آثار احمدى ( تاريخ زندگانى پيامبر اسلام و ائمه اطهار " ع " ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٢١
گفتار در ذكر امام به حق عالم موسى الكاظم عليه السلام
دويست دينار برادرم بود كه بگذاشت ، من برداشتم و به محل خود بازبردم .
و از آن جمله است كه بعضى از دوستان به واسطهء بسيارى مشاهدهء كرامات و خارق عادات به يكديگر گفتند : اين مرد را از الوهيت نصيبى هست . چون نزد وى رفتيم وضو مىساخت ، در ما نگريست و فرمود : دوستى ما به درگاه خدا موجب نجات عقبى است اما افراط محبت موجب ندامت است ، ما بندهايم از بندگان خدا و مخلوقيم از مخلوقات حضرت خداى تعالى .
و از آن جمله است كه آن حضرت فرمود به لقاى پروردگار خود آرزومندم و در اين ماه رجب يا شوّال - على اختلاف الاقوال - به سفر آخرت متوجّه مىشوم و از زندان سراى دنيا به فضاى دلگشاى جنة المأوى به اجابت دعوت وَ اللَّه يَدْعُوا إِلى دارِ السَّلام « 1 »
توجه خواهم نمود ، بعد از آنكه اعداى دغا مرا زهر داده باشند و لباس سعادت شهادت پوشانيده . راوى گويد : و اللّه چنان بود كه آن حضرت فرمود .
گويند عمر آن حضرت شصت و پنج سال بود . در زمان منصور در ماه مذكور به زهر مقتول گرديد . مردم به جهت موضع قبرش متردد بودند آوازى شنيدند و كسى را نمىديدند كه اين بندهء صالح را برداريد و به نزديك پدر و جدش به خاك سپاريد .
گفتار در ذكر امام به حق عالم موسى الكاظم عليه السلام
گفتار در ذكر امام به حق عالم موسى الكاظم عليه السلام
آن حضرت امام هفتم است از ائمهء اثنى عشر . پاكيزه‌ترين ذوات بود از روى نسب و برگزيده‌ترين مخلوقات است از روى حسب . مظهر تخلّقوا باخلاق اللّه ، منشأ بضعة من رسول اللّه ، غرّهء صبح سعادت و ايمان ، لمعهء صاحب سرّ هَل أَتى عَلَى الْإِنْسان « 2 »
. بيت :
زبان را چه يارا كه گويد از او * سخن را چه گنجايش نعت او
آن حضرت را فرزندان بسيار بود و جمله از جفاى جفاكاران به اطراف عالم رفتند و
( 1 ) - يونس 10 / 25 .
( 2 ) - انسان 76 / 1 .