آثار احمدى ( تاريخ زندگانى پيامبر اسلام و ائمه اطهار " ع " ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٤

گفتار در ذكر محاربه نمودن امير مؤمنان على عليه السلام با معاوية بن ابى سفيان

كه چون معاويه به كنار فرات رسيد ابو الاعور را گفت كه لشكر گران بردار و به كنار رفته مگذار كه مواليان على - عليه السلام - آب بردارند و بگذار تا جملگى هلاك گردند .

اصحاب على - عليه السلام - از تشنگى به فرياد آمده به اتفاق مالك اشتر و قيس نزد آن حضرت آمدند و سوگند عظيم خوردند كه اگر ما را رخصت ندهى كه آب بستانيم لشكر خود را برداشته هم در اين ساعت به اطراف عالم منتشر گرديم . آن حضرت فرمود :

شما دانيد .

مروى است كه عمرو عاص نزد معاويه آمد و گفت : اى معاويه ! پيش از آنكه مردم على - عليه السلام - حمله آرند و اين آب را به عنف از تو بستانند دست از آب بدار و حرمت ناموس خود نگاه دار . معاويه سخن عمرو عاص را قبول نكرد و در محافظت آب مبالغه مىنمود . چون عمرو ديد كه معاويه در مقام عناد است گفت : پس مرا به معاونت ابو الاعور روان گردان ، و اجازت يافته با پانزده هزار مرد از مردان جنگى نزد ابو الاعور شامى آمد . اما صباح روز ديگر مالك اشتر با ده هزار سوار و اشعث با چهار هزار پيادهرو به حرب آوردند . چون به كنار آب رسيدند ، مالك ، عمرو عاص را بديد .

آواز بركشيد كه اى عمرو ! واى بر تو ! اهل اسلام را گمان نبود كه تو از دين بيگانه گردى ، امروزه داهان « 1 »

عرب را بر تو شرف است ! عمرو عاص شرمنده شد و عنان بگردانيد و در ميان لشكر پنهان شد . پس اشعث با مردم خود بر پيادگان حمله برد و دستبرد مىنمود كه ملك در فلك تحسين مىنمود . القصه آن شير مردان معركهء قتال و هژبران ميدان جنگ و جدال ، بنياد لاف و گزاف نامردان را كه در ساحت مردان برافراشته بودند به شمشير آبدار صاعقه آثار در هم شكستند و ايشان را مانند بنات - النعش متفرق گردانيدند . بيت :

دلاور دليران فيروز چنگ * نكردند انديشه از تير و سنگ

تزلزل به خيل مخالف فتاد * گريزان خس و خار از آن شد به باد

( 1 ) - داه - كنيز .