آثار احمدى ( تاريخ زندگانى پيامبر اسلام و ائمه اطهار " ع " ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٨٧
خاتمة الكتاب در ذكر خلافت اصحاب على سبيل الاجمال بعد از واقعهء پيغمبر و شمهاى از احوال فرخنده مآل ائمهء اثنى عشر عليهم السلام
ما در كلام مجيد فرموده بدين وجه كه وَ الَّذِين تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَ الْإِيمان مِن قَبْلِهِم يُحِبُّون مَن هاجَرَ إِلَيْهِم وَ لا يَجِدُون فِي صُدُورِهِم حاجَةً « 1 »
پس ما لايق امامت و سزاوار خلافت باشيم ، همچنين پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - فرمود : انصار بهترين ياران و پاكيزه‌ترين متابعانند ، و در جايى ديگر فرمود كه انصار برادران منند و دوستان منند ، حيات من با ايشان و ممات من با ايشان و معاشرت من در ميان ايشان است . استدلال فرقهء مهاجرين بر خلافت خود آن است كه حق سبحانه و تعالى ما را برگزيده و پيغمبر از ميان ما بر انگيخته و ما را از ديگران زياده ستايش نموده از آن جمله آيهء كريمهء : لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِين الَّذِين أُخْرِجُوا مِن دِيارِهِم وَ أَمْوالِهِم يَبْتَغُون فَضْلًا مِن اللَّه وَ رِضْواناً وَ يَنْصُرُون اللَّه وَ رَسُولَه أُولئِك هُم الصَّادِقُون « 2 »
پس صادقان و صديقان كه در اين آيت است ما قريشيم . و جماعت مهاجر گفتند : حال آنكه حق سبحانه و تعالى شما را امر فرمود به متابعت مهاجر ؛ چنانچه از آن قصه خبر مىدهد در آيهء كريمهء : يا أَيُّهَا الَّذِين آمَنُوا اتَّقُوا اللَّه وَ كُونُوا مَع الصَّادِقِين « 3 »
پس شما تابع بايد بودن و مهاجر را متبوع خود بايد دانستن ، و نيز اى انصار ! شما مىدانيد كه قريش به امارت آن جماعت راضى نشوند و سر به خلافت ايشان فرود نيارند .
بعد از طول كلام و اختلاف اقوال خواص و عوام ، ابى بكر برخاست و گفت : من شما را اى انصار ! از روى اشفاق و محبّت و از راه وفاق و نصيحت مىگويم كه ترك عناد كنيد و اتّفاق نموده در ميان قريش دو كس به خلافت سزاوارند هر كدام را خواهيد خليفه سازيد و بيعت كنيد . مردم گفتند : آن دو كس كدامند ؟ گفت : يكى ابن الخطاب عمر و يكى ابن الجراح عبيده ، و چون ثابت بن قيس به عمر ناخوش بود از خشونت و درشتى او انديشه نموده كس را به سخن نگذاشت و گفت : اگر راست مىگويى و انصاف پيش مىگيرى رسول خدا اسامه را امير گردانيده بود و شما را در فرمان او كرد و
( 1 ) - حشر 59 / 9 .
( 2 ) - حشر 59 / 8 .
( 3 ) - توبة 9 / 119 .