آثار احمدى ( تاريخ زندگانى پيامبر اسلام و ائمه اطهار " ع " ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٥

گفتار در ذكر جنگ كردن بنى بكر با بنى خزاعه كه هم سوگند حضرت رسالت بودند و

عهد برگمارم . از مكه بيرون آمد و به اندك زمان به مدينه آمد و خود را به مجلس حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - رسانيد و گفت : آمدم تا عهدى كه ميان ما و شما است تازه كنم و مدت صلح را زياده سازم .

پيغمبر - صلوات اللّه عليه و آله - فرمود : ما عهد كرديم و تغيير و تبديل به آن راه نداديم مگر آنكه شما نقض عهد كرديد و مخالفت و عداوت نموديد . ابو سفيان را مجال تكلم نماند ، برخاست و به خانهام حبيبه كه دخترش بود و حرم محترم آن سرور بود آمد و خواست كه بر فراش رسول - صلّى اللّه عليه و آله - نشنيد ، او را نگذاشت و گفت : تو مشرك و نجسى ، تو را حد آن نيست كه بر فراش رسول اللّه نشينى . ابو سفيان برآشفت و گفت : اى دختر ! اخلاق تو تغيير يافته و صفات كريمهء تو متغير گرديده .

ام حبيبه در جواب گفت ، بيت :

چرا بر من شوى زين سان غضبناك * كه دارى كفر و كافر هست ناپاك

به خوارى بودن ناپاك اولى * سگان را جا به روى خاك اولى

چنين پيغمبرى گرديده ظاهر * كه در فطرت ز هر نقصى است طاهر

مسلمان شو طريق ملتش گير * مگو عذرى به غير عذر تقصير

به نادانى همه عمرت هبا شد * پرستى سنگ را عقلت كجا شد

ابو سفيان گفت : با وجود اين همه بىحرمتى كه به من مىرسانى بس نيست كه مرا به خداپرستى و به ترك بتان ارشاد مىنمايى ؟ حبيبه رجزى خواند كه مضمون يك بيتش اين است ، بيت :

دانم نرسى به كعبه اى اعرابى * كاين ره كه تو مىروى به تركستان است

ابو سفيان از آنجا نااميد بيرون آمد و در مجلس اصحاب رسول - صلّى اللّه عليه و آله - درآمد . بيت :

براى صلح كرد الحاح بسيار * نيابد آن سخن را كس خريدار